Po namyśle dałem taką przetwornicę: https://allegro.pl/oferta/zasilacz-prze … 9846615964
Dzięki temu Pi1541 na Raspberry Pi zero mogę zasilać z komodorka. Jest stabilnie. Oczywiście tutaj również wymieniłem kondensatory.

Popatrz tutaj:
https://www.electronics-tutorials.ws/pl … esowe.html

BTW 9V to troszkę sporo - po wyprostowaniu i wygładzeniu na kondensatorze filtrującym masz napięcie mniej więcej "9 razy pierwiastek z dwóch", więc koło 12.6V - sporo do zrzucenia na stabilizatorze.

Poza tym nie łączy się uzwojeń równolegle, bo niestety między nawet niby identycznymi uzwojeniami mogą być delikatne różnice i wtedy płyną prądy wyrównawcze. Można łączyć uzwojenia równolegle, jeśli były nawinięte bifilarnie (lub trifilarnie itp).

https://www.youtube.com/watch?v=5S_oU1NOVmI
https://www.youtube.com/watch?v=NQCxKdhxm4A
Na jednym z tych filmików gość mierzy napięcie między dwoma zielonymi przewodami i widać tam, że jest 2x wyższe niż między każdym uzwojeniem a "masą" czyli środkowym odczepem.

Czy w związku z powyższym, aby naprawić zasilacz co C64 trzeba mieć odpowiedni transformator z dwoma uzwojeniami wtórnymi jak to było w oryginale, czy można użyć dwóch transformatorów i do jednego dodać "graty prostująco-stabilizujące", czy również dopuszczalne jest zastosowanie jednego zasilacza impulsowego "do zabudowy" oraz jednego transformatora jak na przykład tutaj https://www.c64scene.pl/viewtopic.php?t=3159?

Każda z tych metod jest OK.

Co do zasilacza Atari:
Nie ma co się tak nad tym rozwodzić i pisać doktoratów.
Co tam masz za transformator? Ma dwa uzwojenia po 9V? Czy jedno z odczepem? W każdym razie połącz te uzwojenia szeregowo i daj dwie diody prostownicze tak jak w oryginale. Wtedy dla jednego półokresu pracuje jedno uzwojenie i prostuje jedna dioda, a dla drugiego półokresu pracuje drugie uzwojenie i prostuje druga dioda. Jeśli te uzwojenia są na 1A to i tak będziesz mógł brać z nic większy prąd, bo każde pracuje tylko przez 50% czasu. Istotne jest tylko, żeby one były odpowiednio "sfazowane" czyli żeby nie było sytuacji, że w jednym półokresie pracują oba, a w drugim nic. Będzie to miało bardzo niekorzystny wpływ na pole magnetyczne w rdzeniu i trafo będzie się grzało (lub trafi je szlag). Połącz uzwojenia tak, żeby sumarycznie napięcie wynosiło 18V. Tylko daj diody tak jak na swoim schemacie, nie dawaj pełnego mostka.

Tam musi być zmienne 9V, inaczej między innymi nie będziesz miał dzwięku z  C64, i stacja i magnetofon nie będą działały.

Dźwięku nie będzie tylko w "long boardzie", z 9 VAC po wyprostowaniu wychodzi ok. 12 VDC i jak się "dobrze" podłączy to na shortboardach, czyli C64C, wszystko poza zegarami CIA będzie działało, ew. magnetofon może się buntować.

Do Atari w zupełności wystarczy wtyczkowy zasilacz 5 V 2-2.5 A.

Teraz dwa pytania do szanownych forumowiczów:

1. Co do głównej intencji naprawy zasilacza Atari. Czy te napięcie maksymalne 5,20V (choć to raczej są "piki" bo oscyluje przy 5,15V) będzie bezpieczne dla komputera, czy niezbędne będzie dodanie jakiegoś "filtra". W internetach widziałem coś z diodą Zenera 5v1, tyrystorem i jeszcze kilka pomniejszych gratów w postaci rezystorów i kondensatorów. Może ktoś zaproponuje jakiś działający i skuteczny schemat takowego "filtra"?

2. Wiem że to "side quest" do naprawy zasilacza Atari, ale te drugie nominalne napięcie nie daje mi spokoju. Czy takie "cuda" są normalne, czy ta sztuka jest raczej wadliwa? Gdy wpadł mi w ręce ten zasilacz #2 w pierwszej myśli chciałem go wykorzystać do naprawy zasilacza C64 (żebrowany ciężki "kanciak", już środek wydobyłem ale narobiłem się jak głupi co by komory bezpiecznika nie uszkodzić dłubiąc małym płaskim śrubokrętem z młoteczkiem jak dłutkiem, oraz dremelkiem z końcówkami do borowania jak dentysta w połączeniu z odkurzaczem co by pomieszczenia zbytnio nie zaśmiecić), ale teraz sam nie wiem. Czy zrezygnować, czy na drugie napięcie podłączać te 14,8V (zółty i czarny), czy to 10,8V (zółty i biały), czy może jeszcze coś innego?

Układy cyfrowe (również w Atari) projektowane są, aby nie uległy uszkodzeniu przy napięciu do 5,5 V. Jednak producent gwarantuje prawidłowe ich działanie w zakresie napięć 4,75 – 5,25 V. Czyli napięcie na płycie komputera (przy wyłączniku), gdy komputer jest włączony, nie powinno przekraczać 5,25 V. W związku z tym, że na filtrach w komputerze następuje spadek napięcia 0,05 – 0,1 V, nawet napięcie 5,30 V nie jest problemem (jednak lepiej, ze względu na możliwy błąd pomiarowy, aby było mniejsze). Nie powinno być też mniejsze niż 4,8 V (chociaż widywałem płyty działające całkowicie poprawnie przy napięciu 4,6 V).

Naprawa oryginalnego zasilacza ze względu na wiek i konstrukcję jest mocno problematyczna, a mówiąc wprost – niewarta zachodu. Nie kombinuj też z żadnymi „wynalazkami”. Mogą z tego wyniknąć duże kłopoty. Obecnie produkowane zasilacze impulsowe są na tyle dobre, że nie występuje problem zakłóceń. Przynajmniej ja się nie spotkałem. Można też dostać zasilacze impulsowe z dodatkowym filtrem na kablu. Tak więc najlepiej kupić nowy. Jednak uwaga: Ma to być zasilacz, a nie ładowarka do czegoś tam i zwróć uwagę na trzy elementy:
1. Znamionowe napięcie stabilizowane 5 V. Mierzone maksymalnie 5,35 V bez obciążenia (lepiej nie więcej niż 5,25). Pod obciążeniem powinno spaść o jakieś 0,1 – 0, 15 V.
2. Maksymalne obciążenie prądowe nie mniej niż 2 A. Zalecam 3 A. Przetwornica 1 A będzie pracowała w pobliżu swoich maksymalnych możliwości. Talie żyłowanie może nie wyjść na zdrowie ani jej, ani Twojemu komputerowi.
3. Nie kupuj zasilacza ze względu na niską okazyjną cenę. Wiadomo – co tanie, to g... warte.

Sprawdź załącznik (Zasilacz_2_Sruga_Strona_PCB). "Przedzwoniłem" miernikiem i narysowałem co mi wyszło.

Czy w związku z powyższym, aby naprawić zasilacz co C64 trzeba mieć odpowiedni transformator z dwoma uzwojeniami wtórnymi jak to było w oryginale, czy można użyć dwóch transformatorów i do jednego dodać "graty prostująco-stabilizujące", czy również dopuszczalne jest zastosowanie jednego zasilacza impulsowego "do zabudowy" oraz jednego transformatora jak na przykład tutaj https://www.c64scene.pl/viewtopic.php?t=3159?

I moje ostanie pytanie, a właściwie ponowna prośba o odpowiedź. Czy jeżeli wybrałbym metodę #1 (trudniejszą) naprawy zasilacza Atari z mojego pierwszego wpisu i podjąłbym próbę metodą "oldskul" używając stabilizatora napięcia to musiałbym zastosować na przykład taki schemat jak w załączniku (łajza Schemat_PCB odtworzony podczas sprawdzania naprawy i czyszczenia zasilacza Atari do rozkręcania tak jak w dolnym lewym rogu tutaj), czy być może da się to uprościć? W moim przypadku używając transformatora o którym wcześniej wspomniałem musiałbym zastosować dwa pełne mostki prostownicze bo za miast mieć równolegle 2x 9V 1A ->co dawałoby mi 2A przy 9V, miałbym szeregowo 18V 1A.

Tutaj pojawiła się pewna koncepcja hybrydy. Wyprostować prąd z mojego transformatora dwoma mostkami i "skleić napięcie równolegle" zwiększając amperaż, ale już jak pisałem wcześniej zastosować przetwornicę zamiast stabilizatora aby się nie grzało. Na przykład taką jak tutaj. Podobno jest dobra ale z testu, który znalazłem tutaj, wynika że im większe obciążenie tym większe "szpile". Przy obciążeniu 1,5A pewnie by były na poziomie nawet 5,3V, co już byłoby chyba dosyć niebezpieczne dla starej elektroniki.

Czy zatem warto by było zastosować jakiś filtr odcinający te "piki"? Jak pisałem w internetach znalazłem coś takiego jak w załączniku (C_PLUS_4_PSU_Overvoltage_Mod) wykorzystując diodę Zenera (tutaj chyba jest drobny błąd bo powinno być chyba 5v1 a nie 6V2) oraz tyrystor (triak) z małymi gratami? Warte to zachodu, czy po prostu wymienić bebechy zasilacza Atari na coś  takiego i problem z głowy?

Pozdrawiam.

C64 nie używa 12V, tylko AC 9V. Nowsze (C64C) "prawie" zadziałają z 12V podłączonym na jeden z pinów 9VAC (ma znacznie, który!), ale nie będzie działał zegar w CIA.

12V możesz wyprowadzić - może się do czegoś przydać.

W tym zasilaczu stabilizowane jest tylko napięcie 5V, natomiast te 12V jest takie hmmm jak to nazwać - poboczne, dodatkowe. Jest jakie jest, ale to nie gra roli. Najczęściej w urządzeniach typu stacje dysków itp zasila silniczki. Nie musi być super dokładne, chociaż prawdopodobnie powinno się mieścić w tolerancji 10%.

Nie podłączaj 12V do C64. Tam powinno być 9V zmiennego i to odseparowanego galwanicznie od 5V stałego. W C64 jest mostek prostowniczy i dopiero potem napięcia te łączą się. Ten zasilacz się nie nadaje do C64 po prostu.

Dzisiaj kolejny wpis o reanimacji starego sprzętu. Posiadam uszkodzony (nie daje napięcia) zasilacz do małego Atari (zdjęcie "Zasilacz_1" w załączniku) i chciałbym go przywrócić do życia. Jest to zasilacz ciężki, więc zalany żywicą epoksydową (czy inny "siuwaksem") i są jego przynajmniej dwie metody naprawy.

1. Trudniejsza, czyli zbudowanie nowego "środka" w oparciu o jakiś transformator (na przykład Unitra Zatra TS20/3/676 (mam taki na stanie) -> 2 symetryczne uzwojenia wtórne o nominalnym napięciu 9V i natężeniu 1A, więc wykorzystując "równolegle" oba uzwojenia nawet byłby zapas mocy). Do tego jeszcze dwa mostki prostownicze, kondensatory, rezystory oraz do tego stabilizator napięcia 7805 o odpowiednim amperażu (to grzanie, można frytki smażyć, ale przynajmniej prąd linowy), bądź rozwiązanie hybrydowe, czyli odpowiednia przetwornica DC-DC step down dająca na wyjściu 5V (przyjemny chłód, ale prawdopodobne "piki" napięcia i potrzeba zastosowania swego rodzaju "filtra zbyt wysokich napięć").

2. Łatwiejsza, czyli wymiana środka na coś innego "gotowego" (na przykład impulsowego)

Zdecydowałem się na drugą metodę bo wpadł mi w ręce "za grosze" ciekawy, pasujący rozmiarem do oryginalnej obudowy zasilacza #1 i moim zdaniem całkiem dobrze nadający się do tego (w załączniku "Zasilacz_2").

Ten zasilacz #2 nominalnie ma na wyjściu wedle oznaczeń na naklejce na transformatorze dwa napięcia, czyli 5V (tutaj 2,5A) oraz +12V (tutaj 1A). Zaznaczam, że niestety nie mam jego dokumentacji, po prostu został on wymontowany z jakiegoś nieznanego mi urządzenia. Jak widać z opisu i ze zdjęcia bardziej by się on nadawał do naprawy zasilacza do C64, ale podstawowe napięcie potrzebne do Atari 5V jest. Podłączyłem więc go do prądu i sprawdziłem napięcia wyjściowe. Oto co otrzymałem:

1. Między czerwonym ("+") a czarnym ("-", GND) otrzymałem średnio 5,15V ("pływało" w zakresie od 5,10V do 5,20V).

2. Między żółtym ("+") a czarnym ("-", GND) otrzymałem dosyć zaskakujące napięcie bo z nominalnych 12V z etykiety zrobiło się 14,8V (od razu po uruchomieniu pokazywało niespełna 14V, by po kilkunastu sekundach wzrosło 14,8V, w porywach nawet 14,9V)?

3. Między białym ("+") a czarnym ("-", GND) otrzymałem napięcie 2,8V (czyżby płytka zasilacza była gotowa na trzecie napięcie 3,3V?).

Popatrzyłem na wyniki pomiarów #2 i #3 i z ich różnicy wychodzi 12,0V. Czyżby to było to drugie napięcie z etykiety? Hm....

Zaciekawiło mnie to i dokonałem pomiaru napięcia między żółtym (plus) a białym (minus) i otrzymałem dosyć zaskakujący rezultat bo 10,8V, No co jest???

No to jeszcze jeden test, ale dość ryzykowny, bo może być eksplozja. Przed nim prześledziłem ścieżkę "białego przewodu" płytki i tak naprawdę nie mogłem zlokalizować połączenia z czymśkolwiek poza trzema punktami lutowniczymi. Zmostkowałem żółty i biały, a następnie przykładając bagietę miernika plus do zmostkowanego żółtego i białego, a minus do czarnego otrzymałem identyczny wynik jak między żółtym a czarnym bez mostka z białym. Na szczęście nic nie wybuchło.

Zastanawiający jest jeszcze jeden fakt. Otóż podczas pracy tego zasilacza #2 słychać cichy dźwięk takiego "szybkiego pykania". Niestety nie potrafiłem zlokalizować który to element, bo miałem obawy że mnie prąd "kopnie", ale podejrzewam że to któryś tranzystor.

Teraz dwa pytania do szanownych forumowiczów:

1. Co do głównej intencji naprawy zasilacza Atari. Czy te napięcie maksymalne 5,20V (choć to raczej są "piki" bo oscyluje przy 5,15V) będzie bezpieczne dla komputera, czy niezbędne będzie dodanie jakiegoś "filtra". W internetach widziałem coś z diodą Zenera 5v1, tyrystorem i jeszcze kilka pomniejszych gratów w postaci rezystorów i kondensatorów. Może ktoś zaproponuje jakiś działający i skuteczny schemat takowego "filtra"?

2. Wiem że to "side quest" do naprawy zasilacza Atari, ale te drugie nominalne napięcie nie daje mi spokoju. Czy takie "cuda" są normalne, czy ta sztuka jest raczej wadliwa? Gdy wpadł mi w ręce ten zasilacz #2 w pierwszej myśli chciałem go wykorzystać do naprawy zasilacza C64 (żebrowany ciężki "kanciak", już środek wydobyłem ale narobiłem się jak głupi co by komory bezpiecznika nie uszkodzić dłubiąc małym płaskim śrubokrętem z młoteczkiem jak dłutkiem, oraz dremelkiem z końcówkami do borowania jak dentysta w połączeniu z odkurzaczem co by pomieszczenia zbytnio nie zaśmiecić), ale teraz sam nie wiem. Czy zrezygnować, czy na drugie napięcie podłączać te 14,8V (zółty i czarny), czy to 10,8V (zółty i biały), czy może jeszcze coś innego?

Edycja (dnia: 22.07.2022; godz.: 15.00)

Dokonałem testu zasilacza #2 z C64. Podłączając czerwony (+5V) i czarny (GND) do odpowiednich pinów wtyczki napięcia stałego, oraz żółty (+12V, tutaj 14,8V) i czarny (również testowałem żółty i biały -> 10,8V) dostarczając drugie napięcie. Niestety C64 nie uruchamia się, tylko dioda zasilania kompa "mruga", z podobną częstotliwością jak ten dźwięk "pikania" z zasilacza, o którym wcześniej pisałem. Najprawdopodobniej jest on (ten zasilacz) uszkodzony, pomimo że wydawać się by mogło że jest sprawny bo napięcia są. Chyba że popełniłem błąd w sztuce i ten zasilacz po prostu nie nadaje się do tych zastosowań. Hm...

Po tym teście sprawdziłem C64 z zasilaczem PC ATX z dorobionym odpowiednio kablem i komputer działa poprawnie (obraz i dźwięk jest) więc usterkę komputera eliminuję, natomiast coraz bardziej skłaniam się ku tezie, że zasilacz #2 jest uszkodzony albo niewłaściwy.

Pozdrawiam i czekam na odpowiedzi od życzliwych pomocy forumowiczów.