Z nieumiejętności używania zmiennych tekstowych w BASIC-u.

Hint: DIM A$(8192) nie rezerwuje 8k, tworzy tylko zmienną. Wczytanie przez BGET czegokolwiek pod ADR(A$) posyła dane do pustej pamięci, gdzie zostaną napisane przy najbliższej okazji. Przedtem trzeba zrobić A$(8192)="x", to nadaje zmiennej długość.

Wyróżnienie za propozycję tygodnia należy się jednak laoo ;)

<wzruszenie ramionami> Przy opracowywaniu nowego komputera konstruktor musiał się wcześniej przyjrzeć istniejącym rozwiązaniom. Np. niby dlaczego obszar I/O w C-64 się zaczyna od $d000, tak samo jak w Atari? Przecież mógłby być równie dobrze gdziekolwiek indziej.

Może być i licznik, byle się dało ekran 64-kolumnowy pokolorować. Można będzie w ten sposób elegancko zrobić kolorowy terminal :)

Mnie blitter nie rajcuje (ale może być, jeśli nie będzie powodował problemów).

Podmiana całego RAM-u pachnie mi problemem, jaki jest w F7: mianowicie niespójnością pomiędzy tym, co w pamięci widzi CPU, a tym, co widzi w niej ANTIC. W efekcie np. CPU nie widzi kartridża, a ANTIC owszem no i można sobie wyobrazić, co jest dalej...

Podtrzymuję natomiast dezyderat co do możliwości nakładania atrybutów z rozdzielczością 64 "klatki" w linii.

Protokół w klawce ST jest w zasadzie ten sam, co w klawiaturach od XT: klawisz wysyła jednobajtowy kod, przy naciśnięciu +$80, a przy puszczeniu z zakresu $00-$7F (albo odwrotnie, nie pamiętam). Plus są wielobajtowe pakiety od myszki, joya i timera. Jest to opisane w każdym większym docu do ST, np. w Atari Compendium. Komunikacja jest szeregowa, dane w ST odbiera układ ACIA (6850 bodaj), po drugiej stronie (wewnątrz klawki), jest procesor 6301, który je nadaje.

To jest powód, dla którego nie miałem Amstrada.

gepard: na scenie amigowej jest sporo fajnych ludzi, ale maja jedną, wspólną i bardzo męczącą cechę - sądzą mianowicie, że od Amigi się świat zaczął, na niej się kończy, a sam komputer przejawia nadnaturalne właściwości. Coś w rodzaju tego lobby C-64, o którym niedawno wspominał xxl: oni myślą, że ich komputer jest najlepszy, bo wszystko co do niego mają, jest najlepsze, a najlepsze jest dlatego, że to jest do ich komputera, który jest najlepszy[1]. No i td., szkoda słów :)

[1] podczas gdy powszechnie wiadomo, że tego typu logika działa tylko w przypadku Atari.

Chyba raczej Western Digital Corporation.

No ZU na komodorze pewnie umie tylko "LOAD" i "RUN", a na atari tylko OPTION/POWERON :) Więc będzie wolał kawałek plastiku natychmiast. Miliony much się nie mylą. Tylko, przepraszam, ilu *obecnych* userów C-64 i Atari podpada pod tę kategorię?

EDIT: niedawno na AAge (nawet oni się do czegoś przydają) padł dobry argument: owszem, na C-64 łatwo jest ze stacji załadować grę (LOAD/RUN). Ale weź zrób cokolwiek innego, zmień nazwę pliku czy coś. W Atari DOS-ie masz menu, które każdemu idiocie pozwala to zrobić dwoma kliknięciami w klawiaturę.[1]

PS. ROM do TOMS-a pisał pewnie jakiś amator, ale czy turbo do C-64 pisał zawodowiec? Pewnie nie. Rzadko się ma z tym styczność, to i niedogodności się nie widzi.

[1] Acz ja osobiście wolę CLI.

I zepsuł mu się Falcon, już tak z rok temu chyba.

Nie ma... i nie bardzo rozumiem postulat: tryby 2 i 12 (BASIC-a) są tekstowe, więc w jaki sposób ułatwia to znalezienie grafiki? Już prędzej fontu...

TTF-y możesz sobie renderować programowo, jeśli jest to do czegoś potrzebne. A mój postulat przynajmniej ma jakiś sens :P