Małe uzupełnienia do naszych wiadomości o stryjka stacji, już wpisałem do Atariki: http://atariki.krap.pl/index.php/D.8002_HS Tamże są też linki do dużej rozdzielczości zdjęć wnętrza, gdyby kto chciał pokontemplować.

To co ci jeszcze zostało do końca?

A 400/800 zapowiedziano w grudniu 1978, a wprowadzono do sklepów chyba w październiku 1979. Kiedy pokazano, nie wiadomo, ale tuszę, iż gdzieś pomiędzy tymi dwiema datami.

Ja występuję w jednej osobie i do partii nie należę. Oczywiście, chętnie ci ją wyślę, ale istnieje jeszcze szansa, że może uda się ją naprawić na miejscu, bo ja bym potem chętnie sprawdził, co ona umie. Później - albo jeśli się nie da - mogę ci ją przekazać, o ile stryker nie zażąda natychmiastowego zwrotu.

PS. Krótki w Atariki namierzył, że to logo po lewej to była agencja RWPG, niejaki Interatominstrument, mający agenturę w Zielonej Górze. Stryker, w jakim mieście kupiłeś stację?

Po długich mękach, wczoraj na sztabie stacja trafiła w moje ręce. Dokonaliśmy jej komisyjnego otwarcia, ja dzisiaj jeszcze raz rozbebeszyłem ją w domu. Oto wyniki sekcji:

1) Producent: tajemnicze SBG Ltd. Napis na pysku stacji wywoływał wątpliwości, czy to jest SBG czy STG, ale na płytce elektroniki to jest wytrawione dużymi literami i tam już nie ma wątpliwości.

Stacja została wyprodukowana na 75% na terenie byłego Związku Sowieckiego. Przesłanki do takiego twierdzenia: ustrojstwo składa się prawie wyłącznie z ruskich części. Jednak fakt, że sama płytka jest poznaczona pismem łacińskim (U1, +5V itd.) może wskazywać, że została zrobiona w którymś z krajów używających tego alfabetu, np. na Litwie. Mogła też zostać zrobiona w Polsce albo w enerdowie, ale krój literek na obudowie jest trochę podejrzany (zalatuje cyrylicą).

2) Nazwa: na płytce wytrawiono SBGAR-1, pewno to jest "codename" tego modelu u producenta.

3) Części (rosyjskie literki w oznaczeniach przekładam na łacinkę, czyli KR = KP itd.):

a) układ U1: 40 nóżek, ozn. 80A - CPU MME. Jest to enerdowska kopia naszego dobrego znajomego, mikroprocesora Zilog Z80A.

b) układ U2: 28 nóżek, K573RF4A / 9110. EPROM (8k)

c) układ U3: 24 nóżki, KR537RU10 / 9108. Pamięć statyczna 2048x8 bit (2k)

d) układ U4: 40 nóżek, KR1818WG93 / 9108. Kontroler WD1793, oryginalna ruska kopia.

Poza tym jest 17 ruskich układów 14- i 16-nóżkowych, kwarc 8 MHz oraz rodzynek: polski układzik UCY 7407 CEMI.

4) Napęd dwustronny Elektronika MS 5311 (ruski)

5) Data produkcji: 15 października 1991

Jak działa potestuję jutro.

Mozna byłoby stopniowo pomyśleć nad jakimś unified ROM-em do obu stacji (LDW i CA), żeby działało to samo oprogramowanie, było buforowanie przy 64k RAM-u oraz żeby Synchromesha nie trzeba było ładować, bo z tego co pamiętam, to jest tylko patch na wadliwe procedury, które się w ROM-ie stacji znajdują.

No pewnie, por. np. znane hasło "Naszym celem jest człowiek!" :D Popełniasz pewne przeoczenie: w komunizmie każdy wyraz ma swoją specyficzną definicję, np. "demokracja" to rządy ludu, "lud" zdefiniowany jest jako "masy pracujące miast i wsi", a rządzą najlepsi przedstawiciele tych mas, czyli "awangarda klasy robotniczej". I dopiero pytanie o definicję owej "awangardy" ujawnia, o co tu chodzi: "awangarda klasy robotniczej" to po prostu aparatczycy partii komunistycznej.

Dokłądnie tak samo jest z "szacunkiem do człowieka". "Człowiek" w komunistycznej definicji to "człowiek pracy", a jak wiadomo wzorem "człowieka pracy" jest "awangarda klasy robotniczej" :P Wszystkich innych mozna z czystym sumieniem rozstrzelać, bo to nie ludzie, tylko "warchoły" stojące klasie robotniczej na drodze do jutrzenki prawdziwego komunizmu.

Stalin przed wojną mawiał, że takiej demokracji, jaka jest w ZSRS, to nie ma nigdzie na świecie. No i faktycznie, prawdę mówił, nie było :)

Wydaje mi się, że tych funkcji tam albo wcale nie ma, albo są inne, bo próbowałem gadać ze stacją TOMS Multi Drive na zasadach opisanych w tym artykule i guzik z tego wyszło. Ja osobiście z TOMS-a Multi chętnie zrezygnuję, bo na co mi on.

Proponuję, że to rozszerzenie, czyli tym samym odpalenie CP/M na LDW i CA, to jest najbardziej zajebista rzecz, jaką zrobiono w przeciągu ostatnich 10 lat na Atari. Że też nikt tego nie wiedział za dobrych czasów! (tu oczywiscie gorące podziękowania dla staffu PZ Karen za ogólną i głęboką świadomość tego, co mają w ręku).

Trub, czy jak ci podeślę moją CA-2001 TOMS Multi, to mógłbyś mi RAM-Chargera do niej zamontować? I ch** z TOMS-em... :)

Dokładnie tak jest, ale tylko do momentu, kiedy program nie wywoła CHDIR zmieniając bieżący katalog...

SDX 4.40 ma systemowy katalog "SPARTA.DOS" (na dysku, z którego się bootuje), nie stanowi problemu, zeby ścieżka dostępu do niego była wyeksportowana do zmiennych środowiskowych, tak żeby np. command.com mógł tam zapisywać bieżącą ścieżkę dostępu, a sam DOS przy następnym starcie ją automatycznie odczytywać i ustawiać (jako ostatnio używaną).

Tylko że musiałoby to byc robione przy każdej zmianie katalogu przez usera (poleceniem CD), a to razem z odczytaniem ścieżki celem wyświetlenia jej w $PROMPT mogłoby juz zabierać trochę zbyt dużo czasu, zwłaszcza że zapis krótkiego pliku (tego z informacją o bieżącym katalogu), jeszcze w połączeniu pewnie ze skasowaniem poprzedniego, trwa znacznie dłużej niz odczyt - bo to są dwie operacje na bitmapie. Nawet na bardzo szybkim dysku (IDEa, sektory 512 bajtów) byłoby to zauważalne, a przez SIO to strach pomyśleć.