Guzik prawda, sam mówił, że temporibus illis miał C-64.

Potwierdzam, przypomniało mi się, że kiedyś widziałem taki komputer. Właściciel dziwował się demku Unity, dlaczego grafika jest taka syfiasta, a ja zdziwiłem się jeszcze bardziej, jak je zapuścił: tej panny na środku wcale nie było widać, zamiast tego był taki szumek w różnych odcieniach szarości. Wyglądało to tak, jakby GTIA zupełnie inaczej interpretowało dane obrazu - same piksele natomiast były w porządku.

Tak, ma to swoje zalety, niewątpliwie. Najpierw jednak chciałbym się upewnić, że obecny kod już na pewno nie da się skrócić, poza tym można też podzielić program na dwa: SysInfo "klasyczne" oraz wersję dla 65C816.

electron: nie przesadzaj, ma swoje zalety ;)

ikplus: test efektu do sysinfo - wszystko można, jest tylko jeden problem, że dokładanie kolejnych testów powoduje, że SI zajmuje coraz więcej pamięci, a im więcej pamięci zajmuje, tym na mniejszej liczbie maszyn chodzi (mam tu na myśli wszelkie Atari 400/800). Teraz minimum RAM-u to 40k, ale dodawanie dalszego kodu spowoduje konieczność cięcia "equalizerów" jednego po drugim.

jurgi: ten drugi link pod hasłem "XEP-80" ma zdjęcie Atari 850 ;)

lampart: no właśnie - raz na tydzień, żeby pograć w gierkę. Tymczasem u mnie atari jest w ruchu prawie codziennie i co ja na nim robię? Ano bawię się w kodowanie i ogólnie staram się uprawiać "8-bit computing" ;)

Przykład: taki trywialny program jak SysInfo ma 28k. Pominę już, że żeby się nim pobawić mając tylko magnetofon, trzeba byłoby czekać chyba z 15 minut (z twardego dysku wczytuje się, przy dobrych wiatrach, z sekundę). To jak mówię, jest pomijalne - ale niepomijalne jest, że u kodera z magnetofonem taki program w zasadzie nie miałby szans powstać, same źródła mają dobrze ponad 120k - jak to zasemblować nie mając przynajmniej stacji dysków?

No i właśnie temu służą rozszerzenia. U każdego do czego innego, ale generalnie do ułatwiania życia, jak to już napisał ktoś wyżej.

Lampart: z tym skansenem to bardzo dobra analogia, tylko że skansen to muzeum, w którym nikt nie mieszka. Domy i sprzęty mają taką formę, jak dawniej, ale nie służą do tego, do czego zostały stworzone.

Co do magnetofonu i jego "czasów", ja osobiście pamiętam je świetnie i pamiętam tez z jaką ulgą się od magnetofonu uwolniłem.

U mnie są paski - ale tak ze dwa-trzy razy cieńsze niż ten na obrazku laoo, niemniej widoczne - przy przejściu z 3 na 4, z 7 na 8 i z 11 na 12. Zawsze myślałem, że to jest normalne. Myślę zresztą, że to właśnie z tych pasków jest zrobiona nitka pająka w IK+ :P

Odpowiedź na pytanie 3: pytania są tendencyjne :P Atari z twardym dyskiem ma nawet więcej "ducha" niż Atari z magnetofonem - bo to z HDD na pokładzie może przynajmniej służyć za komputer domowy, czyli do tego, do czego było projektowane i budowane. A z magnetem da się w zasadzie na tym tylko pograć, a i to z trudem.

Odpowiedź na pytanie 1: tuning.
Odpowiedź na pytanie 2: prowadzi do tego, że ma się lepsze Atari.

Piguła: dobry pomysł, wrzucę coś takiego do SysInfo.

Ok, opisik jest już w Atariki.

To (zależność od napięcia zasilania) wyjaśniałoby może twierdzenie Mariusza Geislera, że przełożenie wadliwego GTIA do innego komputera powoduje, że zaczyna ono działac dobrze.