Objawia się to tak: masz np. 6mb wolnej pamięci, a nie możesz odpalić programu o wielkości 1mb, bo nie ma odpowiednio dużego ciągłego fragmentu pamięci.
MiNT alokuje różnej wielkości bloki pamięci w różny sposób. Zamiast alokować wszystko jak leci, małe bloki są grupowane w jednym miejscu, średnie w innym, duże w jeszcze innym. To powoduje zmniejszenie fragmentacji pozostałej, wolnej pamięci. Dokładnych szczegółów nie pamiętam, implementował to, i pisał o tym Frank Naumann, albo na MiNTLiście, opis pewnie jest też w źródłach MiNTa.