żeby nie było że się obijam... powoli do przodu... stopień wejściowy płytki demodulatora FSK wygląda tak:

EDIT: rysunki odręczne usunięto, parę postów niżej jest już dostepna wersja przerysowana do KiCad.

Panowie,

Być może i fajnie byłoby taką książkę popełnić, ale nie ukrywam że sposób w jakim chciałbym to zrealizować wymaga potężnych nakładów pracy, bo nie wyobrażam sobie aby robić to byle jak. Nie ma co się czarować ze taka pozycja powstanie w ciągu roku czy dwóch. Przy moich możliwościach czasowych to praca na kilka ładnych lat, w dodatku tego typu pozycja, to spore ryzyko dla wydawcy. Jak widać nie ma szans na jakikolwiek komercyjny sukces... więc musiałaby być to praca udostępniona jako praca otwarta i dostępna dla wszystkich. W dodatku najlepiej byłoby aby to była praca interaktywna, co umożliwiłoby naprawdę dokładne przedstawienie zasady działania poszczególnych systemów.

A jak się rysuje przyszłość każdy widzi, nie wiem co będzie za miesiąc czy kilka miesięcy, a taki projekt jest projektem długofalowym... mając to wszystko na względzie nawet nie staram się czynić planów długofalowych, dlatego staram się dokumentować wszystko na bieżąco, czy to tutaj na forum czy w Atariki. Wiem że to nie jest wygodne i łatwe do odnalezienia, ale lepsze to niż nic. Pomyślę nad jakimś spisem treści, lub artykułem na Atariki odsyłającym do poszczególnych zagadnień.

Naprawdę byłoby fajnie gdybym mógł gdzieś usiąść w spokoju i zająć się robieniem tego co chcę i tego co mi się podoba... ale to tak nie działa, są w życiu rzeczy które mają wyższy priorytet, szczególnie w czasach w których przyszło nam obecnie żyć.

Niemniej jednak, dziękuję za wasze zainteresowanie tematem i głosy wsparcia. Być może kiedyś uda się zrealizować i ten projekt. Zobaczymy co przyniesie przyszłość.

Hej!

Dzięki za zdjęcia Twojego interfejsu! Mam dokładnie takie same pudełka na slajdy z tamtych czasów! :) Jeżeli chodzi o wtyczkę to mistrzostwo, ja w tamtych czasach nie miałem takich zdolności manualnych... i tu mi się nasuwa taka refleksja... bo Twój interface bazuje na dość niespotykanym jak na tamte czasy rozwiązaniu, można powiedzieć że jest wyjątkowy. Odnoszę się do tego co można było znaleźć w literaturze w tamtych czasach... bo były różne typy interfejsów... większość bazowała na filtrach pasmowych i komparatorze okienkowym, ale były również prezentowane projekty bazujące na dedykowanych scalakach (np. NE565)... był chyba jeden projekt bazujący za zliczaniu impulsów i porównaniu z częstotliwością wzorcową ...

Skąd u Ciebie pomysł na tak fajną i nowatorską konstrukcję? Pytam, bo wspominałeś ze Twój interface zrobiłeś w 1988 roku, ja wtedy w zasadzie miałem naście lat i prześmiewczo mogę powiedzieć że moje umiejętności w dziedzinie elektroniki w tamtym czasie można porównać do "żarcia piachu" ;) Dopytuję się tak o to bo nie ukrywam że podoba mi się pomysł i kompaktowość Twojego rozwiązania.

Wszystko na to wskazuje, mam "slajdy" w podobnych pudełkach, tylko nieco krótszych. Obudowa interfejsu jest umieszczona w nieco większej wersji.

Sam interfejs jest wyposażony w dwa gniazda DIN5 które to służy do podłączenia sygnału audio do interfejsu...

oraz DIN7 które służy do podłączenia interfejsu do komputera:

Do interfejsu jest dołożona przejściówka DIN7 ---> Atari SIO:

^^^ w przypadku przejściówki DIN/SIO należałoby zwrócić uwagę na to z jaką pomysłowością została wykonana wtyczka SIO, jest to oczywiście "samoróbka", jednak firma SZOK zdecydowała się wykorzystać zewnętrzną obudowę, od rozgałęziacza słuchawkowego "UNITRA WM590 2xNM590", który wyglądał tak:

^^^ zdjęcie poglądowe (ukradzione z archiwum portalu aukcyjnego)

Tak więc obudowa wtyczki SIO, została zaadaptowana z gotowego wyrobu rodzimej firmy UNITRA, natomiast właściwa część pasująca do gniada SIO musiał zostać wykonana jakąś inną techniką, nie potrafię ocenić czy to ręczna robota czy też firma SZOK miała jakąś formę do produkcji tej części wtyczki, z bliska wygląda to tak:

Czekam z niecierpliwością na paczkę! :) Dziś powinna być u mnie w paczkomacie! Dobrze się składa że akurat sobota i niedziela przede mną, to może się uda ogarnąć temat! :)

Hej!

Czy jesteś skłony wypożyczyć ten interface do analizy i przerysowania schematu? Oczywiście wszystkie koszty przesyłek, pakowanie, etc. pokryłbym bez wyjątku.

Jeżeli nie chcesz tego wysyłać to czy można będzie Cie poprosić o wykonanie większej ilości dokładnych zdjęć? w szczególności płytki drukowanej (spód/góra) oraz pozostałej części interfejsu (tzn. gniazda przyłączeniowego i kabli do niego idących).

Pierwszy rzut oka na interface pokazuje konstrukcję bardzo podobną do tego co zaproponował marekk, widać układ dekodera FSK bazującego na tej samej zasadzie.

Jeżeli tak to byłoby super gdybyś zechciał zrobić foty, skany, udokumentować to... lub jakoś "udostępnić", wypożyczyć, itp. celem archiwizacji i upublicznienia projektu.

Gdybyś rozważał taką możliwość to mogę się zgłosić jako chętny do udokumentowania i rozrysowania wszystkiego, oczywiście w ramach takiej akcji wyniki prac zostałby udostępnione tutaj publicznie na forum.

Cześć!

Jeżeli chodzi o interface dla Turbo 2600, to w/g mojej najlepszej wiedzy pozostaje on przysłowiowym "jednorożcem", wiadomo że niby istnieje ale nikt go chyba obecnie nie posiada w swoich zasobach. Pet/Bit Busters wspominał na tym forum iż widział u znajomego oryginał tego interface w wersji "zewnętrznej", przeznaczonej do użytku z dowolnym magnetofonem.

A paru wątków na tym forum o Turbo 2600 możesz wyczytać iż były podejmowane próby nawiązania kontaktu z ludźmi (konstruktorami) tegoż systemu (właśnie z firmą SZOK ze Świebodzina), jednak każda z tych prób spełzła na niczym.

O ile udało się odzyskać i zarchiwizować większość oprogramowania do obsługi tegoż systemu, to konstrukcja samego interface jest nieznana, a sam interface można uznać na "białego kruka".

Oczywiście w dzisiejszych czasach skonstruowanie takiego interface nie jest jakimś problemem, jednak cały czas liczę że ktoś gdzieś wykopie wersję oryginalną.

Jeden z szanownych kolegów z forum zaprezentował swoją wersję interface, która nie bazuje na filtrach tak jak oryginalna konstrukcja Atari i sugerował że jego wersja interface działa z Turbo 2600. Jak znajdę ten watek to wkleję link.

To już może jako podsumowanie całej dyskusji mini program w TBXL który umożliwia oszacowanie co wyjdzie ze zmieszania danego koloru/odcienia z konkretną wartością w rej. $D01A ($2C8):

W załączniku listing programu który generuje to co widać wyżej.

A przy okazji, uważne oczy zobaczą na obrazkach "Trójkąt Sierpińskiego" ;-)

Hej!

To co powstaje może wygląda na pierwszy rzut oka i dziwnie, ale to nie jest nic magicznego... wyście video z GTIA jest skonstruowane tak że mamy 4 bity luminancji (jasności) oraz wyjście koloru, które generuje już sygnał chrominancji rozpoznawany przez dekoder PAL/NTSC w TV... co z tego wynika?

Dla ułatwienia pomińmy sygnał chrominancji (info o kolorze). Zostańmy tylko z samą luminancją. Skoro mamy więc 4-bit DAC kodujący jasność, to na jego wyjściu nie powstanie więcej niż 16 jasności... A że tryb GTIA z 16 jasnościami pokrywa całą przestrzeń "jasności", to robi się pewien problem gdy mamy dodatkowo rejestr określający kolor tła. Jak wiadomo rejestry koloru są podzielone tak że górne 4-bity takiego rejestru określają barwę/kolor, a dolne 4 bity określają jasność wybranej barwy/koloru.

W trybie GR.9 (16 odcieni jednego koloru) określamy którego koloru będą to odcienie, decydują o tym górne 4 bity, a więc poszczególne wartości typu $10,$20,$30,$40...$F0 określają po prostu który kolor/barwę wybieramy dla całego ekranu... no ale ten rejestr ma również dolne 4 bity, których ustawienia w tym trybie nikt nie zabronił... ale co zatem zrobi GTIA gdy ma pełną informację o jasności piksela z pamięci ekranu i jeszcze dodatkowo dochodzi informacja o jasności globalnej z dolnego nibbla rej. koloru?

GTIA wykonuje po prostu operację typu "OR" pomiędzy jasnością każdego piksela tego trybu, a dolnymi 4-bitami rejestru $D01A, to jest cała tajemnica, można to zasymulować również software-owo, za chwilę klepnę przykładowy kod.

Hej!

To nie jest mój pomysł, pisałem o tym "twicie". Autorem oryginału był Paul Malin. Jego kod był przeznaczony dla BBC Micro Bot.

Nie ma za co dziękować. To dla mnie była po prostu fajna zabawa, jakoś nie sądziłem że może to kogokolwiek z forum zainteresować, bo efekty które robiłem są od dawna na scenie znane i udokumentowane. Jedynie co mogę powiedzieć, to to że efekty z którymi najdłużej walczyłem aby je zmieścić w mniej niż 128 bajtów to: Life, Kefrens, Water, 2D-Plasma ... a reszta w kodu w Action! czy TBXL to były napisane w chwilach gdy musiałem oderwać głowę od spraw bieżących i celem relaksu zajmowałem się właśnie takimi "pierdołami".

Co do wielkości kodu, to dekoderem "BASE64" to udaje się upchnąć jedynie ~127 bajtów wykonywalnego kodu w jednym Twicie. np. "Kefrens Bars" w postaci binarnej ma tylko 127 bajtów. W sumie to chciałem z tego zrobić jakąś kompilację efektów i wypuścić jako "reklamówkę" atari8bitbot-a, jednak "zawsze coś" i koniec końców tego nigdy nie uczyniłem. W przypadku pojedynczych "twitów" sprawa jest prosta, siadasz, dłubiesz, publikujesz i zapominasz... zajmuje to niewiele czasu w porównaniu ze składaniem jakiejś większej produkcji.

Jest też taki bot dla BBC Micro. I to co tam ludzie wyrabiają to jest dopiero szaleństwo. Strona z opisem i tutorialami jest tutaj: BBC Micro Bot, ale trzeba uczciwie przyznać że BBC Micro Bot to "maszyna na sterydach" i można jej włączyć emulację z prędkością jakichś setek MHz, lub zrobić animację poklatkową, czy też użyć kodowania Base2048 (stosując unicode), więc ma się to nijak w porównaniu do Atari8bitbot, tzn. nie da się porównać tych dwóch botów, bo część efektów która wygląda powalająco na "BBC Micro Bot", na realnym sprzęcie liczyłaby się po prostu przez dziesiątki godzin, lub dni (ray-tracing) . Dlatego też nigdy mnie to tak nie wciągnęło (brak realnych ograniczeń). Wydaje mi sie że dużo ludzi oglądających wynik pracy BBC Micro Bot nie zdaje sobie sprawy jak długo renderuje się dany efekt, na realnym sprzęcie. Można to zaobserwować na przykładzie owego 3D-Starfield autorstwa Paula Milan-a: BBC Micro - 3d starfield. <--- po kliknięciu odpali emulator BBC micro w przeglądarce wraz z kodem renderującym ów efekt w czasie rzeczywistym.

W przypadku "atari8bitbot" jedyne na co można sobie pozwolić to maks. 90 sek. pre-renderingu i to ze standardowa prędkością Atari (tzn. 1.77MHz).

EDIT:

Byłbym zapomniał, Paul Milan napisał całkiem fajne tutoriale, na temat tworzenia animacji z wykorzystaniem tzw. Color-Cycling, te pomysły oczywiście można wykorzystać również w przypadku Atari, co prawda nie mamy 16 rejestrów kolorów, ale tryb "GRAPHICS 10", doskonale sprawdzi się również w większości przypadków.

Colour Cycling Effects with Grids albo to: BBC Boing Ball

Ten człowiek to przysłowiowa kopalnia wiedzy i pomysłów, polecam jego blog-a: P_Malin's Nonsense Code

Rzucie sobie jeszcze okiem na jego 4k procedural graphics: Caffeinate