Nie trolluj, znów to jedyne co jesteś w stanie napisać.
Problem jest istotny, gdy później "normalny" atarowiec odpali sobie PoP z dyskietki np. na 1050 Happy Warp i zostanie sprowadzony do 1xSIO.
A jako panaceum usłyszy, że powinien to wrzucić na programowalny cartridge, bo Atari tak chciało.

Parafrazując jego własne słowa: "To się nazywa syndrom paranoi. tOri nie rozumie tego i to jest jego problem."
Dodatkowo pisze nieaktualne/nieprawdziwe dyrdymały o sytuacji w Izraelu, nie sprawdziwszy lub raczej celowo pominąwszy jak obecnie wygląda sytuacja i współczynnik reprodukcji wirusa, gdy mnóstwo ludzi jest już zaszczepionych drugą dawką i mija niezbędny czas do uzyskania odporności.
"Śmierć i zniszczenie", Doom and Gloom normalnie... Zagrałby sobie może w te tytuły, bo się chłop wykończy paranoją i psychozą.

A ile ta pierwsza "pełna", Wasza Wybiórczość? :)

Bo tutaj wersja komercyjna na cartridge'u została ostatecznie wymyślona przez autora jako zabezpieczenie przed shackowaniem, czyt. poprawką sprawiającą, że gra by się uruchomiła na sprzęcie z U1MB/Incognito ;) Tak jak się stało z wersją demo/"niepełną", nie posiadającą wszystkich planowanych docelowo leveli.

Jasne, pytanie o proporcje kto woli głównie używać Atari jak VCS-a, a kto z komputerowymi peryferiami.

W encyklopediach też dużo jest ogólnie przyjętych przez cywilizację definicji, ale możemy nazywać je tradycjami i porzucać skoro tak, także pliki wykonywalne / atarowskie popularne "plikówki" nie muszą uniknąć tego losu ;)
Ale pewnie niech każdy sobie ataruje jak chce.

No to jak Ty albo inny autor zmieni ten nagłówek i z BIN/CAR zrobi wykonywalny XEX, to wtedy będziemy mówić o udostępnionej wykonywalnej przez Atari binarce/plikówce.

No jeżeli ruszanie do przodu ma być przez nazywanie obrazu cartridge'a plikówką, to zacznijmy w ramach postępu mówić czarne na białe, będzie powiew świeżości i odnowa ;)

Acha, czyli stawiamy wszystko na głowie w imię zrobienia z komputera Atari głównie konsoli.
Co tam 810/1050/XF-551/CA-2001/LDW Super 2000/Indus GT/TOMSy/SIO2PC/SIO2IDE/SIO2SD/SDrive/FujiNet czy nawet SIDE 1&2!
Takie "wynalazki", których prawie nikt nie posiada, za to MaxFlashe, AVGCarty, świeżusieńkie SIDE3 ma prawie każdy atarowiec-konsolowiec :D
To ciekawe, bo z moich wieloletnich obserwacji wynika, że jak ktoś wraca do Atari, a przez lata takich postów się przewinęło mnóstwo na A.Area, AoL i Atari Age, to albo wyjmuje z pawlacza komputer z magnetofonem/stacją, bo to miał w epoce, albo je sprzedał i kupuje Atari po latach, to przeważnie zaczyna od SIO2PC lub SIO2SD, jako od najbardziej ekonomicznych i wszechstronnych urządzeń na początek.

Postęp jest super, ale nie stawiający na głowie wszystko co przez lata się wykształciło, także w terminologii. I tu zdania nie zmienię, bo to jest proste jak drut:

1) wersja całodyskowa: ATR
2) wersja plikowa, bezpośrednio wykonywalna przez Atari: XEX/EXE/COM
3) obraz cartridge'a: CAR lub BIN
4) obraz wersji kasetowej: CAS

I jeśli chodzi o 1), 2), 3), 4) owszem - wszystkie one są plikami, natomiast wersje "plikowe" oprogramowania w rozumieniu tego co mamy w świecie Atari to tylko 2). Każdy kwadrat jest prostokątem, ale nie każdy prostokąt jest kwadratem.

Dlatego jeśli powstaje oprogramowanie w wersji na cartridge, to alternatywą i dopełnieniem "dostępności" dla atarowców jest wydanie wersji całodyskowej (ATR) lub plikowej (XEX/EXE/COM), a nie udostępnienie obrazu cartridge'a CAR.
Bo CAR to plik, ale nie plikówka, to tylko danie możliwości SKLONOWANIA/ZAEMULOWANIA oryginalnego cartridge'a.

Więcej w tej kwestii pisać nie będę, jeżeli te oczywistości wydają się nieoczywiste, to świat Atari i elektroniki naprawdę staje na głowie.

@zbyti
Wiesz co, nie chce mi się o tym dyskutować, jak pojęcia utarte przez 20 lat ktoś nagle nagina. Plikówka to plikówka (a nie dowolny plik jak obraz), obraz karta to obraz karta.
Wyszła plikówka dla Adam Is Me, którego oryginał jest na cartridge'u, podobnie jest Bomb Jake i Bomb Jack i każd wie o co chodzi: ładujesz z peryferiów i Atari to odpala jeśli starcza RAM-u.
Niech sobie będzie dodatkowo obraz karta udostępniany w miarę możliwości, ale dodatkowo i nie udawajmy, że to jest plikówka.

No to wydaje mi się, że takie osoby stroniące od forów ani sobie nie rozszerzą komputerów, ani nie dotrze do nich informacja o nowych produkcjach: czy to wymagających EXT-RAM, czy to korzystających z nowoczesnych programowalnych cartridge'y, więc ich temat w sumie w ogóle nie dotyczy, bo ograniczą się do grania w Boulder Dasha i Montezumę ;)

Ale jeżeli będą bardziej zainteresowani i bardziej się zaangażują w temat, dowiedzą się zarówno o istnieniu różnorakich rozszerzeń, jak i nowych gier - jedno i drugie dostaną na Allegro lub eBayu ;)

EDIT:
O forach też się dowiedzą :)

E nooo... Emulatory chyba możemy wyłączyć poza nawias i argumenty, bo rozmawiamy o prawdziwym sprzęcie, a na emulatorze ustawienie rozszerzenia czy włożenie carta jest tak samo osiągalne ;)

A swoją drogą ciekawa sprawa, coś mi się wydaje, że więcej użytkowników może mieć rozszerzony RAM niż carta, który jest w stanie odpalić wszystkie kartridżowe produkcje ;)

Jak dla mnie cartridge tylko jako dodatkowa opcja dla purystów 64KB i ewentualnie kolekcjonerów (sam coś tam mam na półce, ale wolę odpalać z peryferiów).  Czyli tak, jak to było z Bomb Jack i Bomb Jake: plikówka lub wersja dyskietkowa i opcjonalnie cart.
Atari to jednak komputer, a nie konsola VCS/5200/7800 i zabawa w przekładanie cartów średnio mnie kręci, zwłaszcza w erze SIO2SD, SDrive, FujiNet, SIDE, replik TOMSa 720, itp.
Poza tym zarówno u nas od dawna, a za granicą dzięki popularyzacji U1MB współcześnie funkcjonuje wiele rozszerzonych Atarek i nie ma potrzeby robić całkowitego kroku wstecz do 64 KB.
Jedna Atarka z rozszerzeniem uruchomi wiele obecnych i przyszłych produkcji, dla wielu gier jedynie cartridgowych trzeba by wyprodukować wiele cartów, ewentualnie ciągle przeflashowywać jakiś uniwersalny. Pomyślmy o środowisku :)

No to kompromis: taka ilość pamięci (RAM/ROM) jaka jest konieczna w zależności od przyjętego nośnika - nie mniej, nie więcej ;)