Nie wiem, czy odważę się jeszcze raz na takie coś - to były dosłownie godziny mozolnego cięcia i sklejania plastiku, a efekt estetyczny średni. Zeszło mi około 7-8 dni, średnio po 2-3 godziny roboty. Po wykonaniu jakiegoś elementu i przyklejeniu musiałem czekać, aż trwale się sklei, by przejść do kolejnego etapu. Narzędzia miałem, ale wiedzy praktycznej o obróbce plastiku niewiele.

Zwłaszcza ta brązowa przednia część - z tym był największy kłopot, by spasować - praktycznie w 100% improwizacja "na żywo". Kiepsko wyszła.

Chociaż, za 2 razem na pewno byłoby szybciej i łatwiej, zwłaszcza pomierzyć i skopiować już wykonane elementy.

Wrzuciłem do dziwolągów, w sumie tylko tam się nadaje :)

http://www.atari.org.pl/forum/viewtopic … 90&p=2

Fanatykom i tak mogłem podpaść :)

W takim razie Trzmiel był tylko figurantem. A stała za nim grupa akcjonariuszy C= którzy na walnym przegłosowali, że wykupują Atari, by zlikwidować ewentualną przyszłą konkurencję, gdyby resztki JIL kupił ktoś inny i skutecznie reanimował  firmę. Problem załatwiony na amen. A dodatkowo garść zysków dla właścicieli "nowej-starej" Atari.

A kasa - oczywiście bezpośrednio z C=. Sprzedałbyś udziały w przedsiębiorstwie które się jako tako kula, by ryzykować ratowanie trupa? I to w dość zaawansowanym, statecznym wieku, kiedy nie myśli się już raczej o szalonym ryzyku?

To, że były to firmy typu S.A. nie zmienia faktu, że udziałowiec większościowy może robić ruchy pod stołem. Ba, więcej, może transferować kapitał, stwarzać sieć spółek córek, kupować, sprzedawać, niszczyć konkurencję, korumpować urzędników - nieograniczone możliwości. To, co widzisz w bilansach, sprawozdaniach i w składzie akcjonariatu jest tym, co firma zgadza się pokazać. Niekoniecznie odbiciem rzeczywistych powiązań i przepływów pieniędzy.

Natomiast oczywiście ja sam traktuję teorię o fuzji jako nikłą hipotezę. Raczej jako ciekawostkę do podyskutowania przy piwie niż 99% pewnik. Dziwią mnie w każdym razie pewne zbieżności i tyle, snuję więc alternatywną opowieść.

ZbyniuR: wojna cenowa, naśladownictwo - sądzę, że to raczej sprytny PR po fuzji. To była wojna, ale z MSXami, ORICAMI i drugim trustem korporacji - Spectrum/Amstrad. Stawiam dalej tezę, że C= wykupiło resztki Atari, wrzucili Tramiela, by kontrolował "teren przeciwnika" (wywalił niepewnych ludzi, stłumił ewentualne sabotaże, itp. itd). Natomiast równolegle jego "zaufani" ludzie w C= (jeśli Tramiel był faktycznym "zarządem" a nie jakimś figurantem) realizowali zamierzony kierunek, wykonując jego polecenia.  Fakt, że na jakimś poziomie kapitałowo JIL stało się marką w koncernie C= został skrzętnie ukryty. Nie ma tego w oficjalnych dokumentach. Można się za to domyślać takiej sytuacji. A przynajmniej ja bym tak zrobił, w sytuacji Tramiela.

W jakim celu mieliby tak postąpić?

Otóż dzięki temu zagraniu, po przejęciu JIL mieli w garści ogromny kawał rynku - swój i niedawnego konkurenta. Projekty, ludzi i materiały. Przyznając się oficjalnie do fuzji z całą pewnością straciliby część klientów (np. zagorzałych Atarowców) oraz możliwość zakulisowego kształtowania sytuacji na rynku. Natomiast pozorując walkę i rywalizację zachowywali przewagę nad konsumentem, przekonanym, iż nadal istnieją osobne JIL i C=. Mieli niesamowity atut w ręku - mogli optymalnie sterować produktami i sprzedażą obu marek, sprawiając by żadna "firma" nie zyskała istotnej przewagi. Przede wszystkim nie musieli likwidować żadnych produktów, bo nadal byli odbiorcy obu marek.

To jest prawie jak mieć ciastko i je zjeść.

EDIT:
Zresztą po co taki wytrawny gracz jak Tramiel miałby "rzucać" firmę, którą stworzył i przynosiła mu zapewne górę szmalu? Opowieść, że się pokłócił ze "swoimi" sprawia wrażenie niezłego picu.

Czyli format nazwy ZXX to Z=4kb a XX zarezerwowane zapewne na wariacje wyposażenia modeli. Ale trochę czuję się zawiedzony, oszukany wręcz :D. Lepsze byłoby coś w guście: 400 dzielone przez masę słońca to odwrotność pierwiastka z sumy liczb tworzących datę urodzenia np.... Jaya Minera :) .

Voy: matematycznie poprawne. A więc możliwe. :)

Zostaje określić skąd bazowa wartość 400 - ale czy mamy cokolwiek więcej, niż numerologię do wyjaśnienia tej tajemniczej liczby?

Zbieżność nazewnicza z C=. Jest to kolejny argument do mojej teorii (z tzw. archiwum X), że od 1985 Atari jest w istocie wewnętrzną marką C=. Po nazwach widać, że są dobierane w obu firmach z jednego klucza. Unifikacja modeli i nazw następuje po przejęciu Atari przez Tramiela.

Przykłady C-64 - 65 XE, C-128 - 130XE, Amiga 500, Atari 520ST. Nazewnictwo dość spójne, wyznacza też poniekąd od razu segment rynku, do którego kierowana jest dana maszyna.

np. tak. https://bkpavan.wordpress.com/2008/04/0 … loader-xp/

Oparte o windows jako główny system, preinstalowany na jednej z partycji dysku.
Dodajesz do boot.ini kolejny system. W pliku grub.bin masz loader z mbr-a linuxowego (grub albo lilo). Przy rozruchu windy masz do wyboru opcje winda / linux. Po wybraniu linuxa loader windy odpala *.bin i ładuje lina.
Wymaga to trochę cudowania, zrzucenia mbra do pliku, odpowiedniej edycji fstaba i "zlilowania" albo "zgrubowania" odpowiedniej partycji jako /.

Od drugiej strony - linuxa jako głównego a winda xp jako dodatek też się da.

no cóż, no cóż, no cóż. A może to problem słabego kontaktu w gnieździe cart lub eci, np. zanieczyszczone, lub poodginane nieco styki w złączu?

EDIT:
Teoria nr.2 - uszkodzone pia - nie działa któryś bit 2 portu.

Tego Mazura? Z usa? :)

Już wiele razy widziałem aukcję naprawdę kiepskich odpadków ze śmietnika, gdzie ktoś uwziął się i chyba działał według zasady: "biorę za każdą cenę". Dochodzili wtedy do jakichś abstrakcyjnych kwot, nieraz 2x większych niż przy ładnym, działającym sprzęcie. Ale co jest tak pociągającego w tych konkretnych aukcjach - nie wiem - mam wrażenie, że czasem ociera się to o jakiś fetysz... może obsesja wygranej za wszelką cenę.