Święty: teoretycznie myślałem o tym.
X-sie: i tak i nie - soft to tylko krótka procedurka dla playera.
Ja to widzę (jako nie-elektronik) tak: wykorzystujemy jedną atarkę jako serwer (który też może grać) synchronizujący, każdy komp ma swoje własne id (powiedzmy że mamy osiem bitów do wykorzystania, czyli 256 kompów), atarka wysya tylko sygnał do kompów na zasadzie: IDxx gra, IDxx nie gra (proste do zrobienia nawet w Basicu dla laika). Zalety: na każdym kompie można użyć innego programu do tworzenia muzyki, nieważne mono/stereo/Atari/ZX. Wada: synchronizacja playerów z przesunięciem co powiedzmy ramkę (opóźnienie na kablu), więc raczej w grę wchodzi też sygnał zwrotny do poprawnej synchronizacji i ustawienia na "serwerze" ewentualnych opóźnień.
Typowy player wykonywałby operację:
#get synchro
#play/noplay
#put info
Gdzie odpowiednio: synchro - sygnał (bit?) synchronizacji, play/noplay to wiadomo(wywołanie playera na przykład), put info odpowiedź kompa o otrzymaniu sygnału synchronizacji.
Serwer (na drodze sterowania muzą):
#put synchro
#put comp_sek
#get info
#set timing
Przy czym timing oznacza ewentualne przesunięcia synchronizacji w locie (hmm, przydałoby sie stablicowani8e dla większej ilości kompów). Comp_sek to kolejność włączania playera na poszczególnych komputerach.
Co ciekawe - przy pewnych przesunięciach odgrywania w częściach kompów o niecałe ramki można by otrzymać fajne efekty echa lub pogłosu nawet odgrywając takie same moduły muzyczne.