W Maxflash przełącza się banki robiąc zapis dowolnej wartości pod adres odpowiadający danemu bankowi. A więc np. $D500 to jest bank 0, $D501 to jest bank 1, $D502 to jest bank 2 itd.
Czyli żeby wybrać bank, to robisz po prostu sta $D500
Bank przełącza się gdy na szynie adresowej pojawi się odpowiedni adres, a jakie są wtedy dane na szynie danych nie ma żadnego znaczenia.

Jeśli działa tylko przełączanie na bank zerowy i odłączanie carta, to by znaczyło, że być może komp się po prostu resetuje? Jeśli masz włączony OS, to musisz pamiętać, że w trakcie zmiany stanu kartridża z włączonego na wyłączony i odwrotnie musisz mieć wyłączone przerwania, bo OS w VBI sprawdza co ramkę czy nagle nie był wyjęty albo wsadzony kartridż i wtedy resetuje system.

Dla mnie gra, to gra. Patrząc z zewnątrz nie jestem w stanie zauważyć czy tam jest xBIOS czy go nie ma. Pod emulcem po prostu odpalam i gram, na prawdziwym Atari też po prostu odpalam i gram. Wszystko śmiga jak należy ;)

Pod Altirra działa bin, nie ważne jest rozszerzenie. Ja odpalam obrazy kartridży tak, że mam uruchomioną Altirrę i plik obrazu przeciągam na okienko Altirry. Wtedy pokazują się w okienku Altirry po prawej stronie urządzenia pod które możesz podmontować plik i tam na samym dole jest kartridż, więc tam należy ten plik przeciągnąć. Jak się upuści na tym plik, to jeśli nie jest to plik car, tylko goły obraz, to wyskoczy okienko z pytaniem jako co chcemy plik podpiąć i tram już wybieramy sobie odpowiedni typ kartridża.

Edit: aha, jak tak podpinamy obraz kartridża, to jeszcze trzeba dać reset w Altirra (F5) i wtedy nam Atari wstanie z tym kartridżem.

No tak, ale ja nie jestem urzędnikiem państwowym, więc chyba zgodzisz się, żebym mógł mieć to gdzieś? ;)

Wiesz co, ja już nie pamiętam gdzie kupowałem, bo to było dość dawno, ale właśnie w jakiejś takiej hurtowni chemicznej internetowej. Po zakupie jak dołożyłem sobie perhydrol do zamówienia, to dostałem telefon i bardzo miły pan z obsługi poinformował mnie, że nie wolno im perhydrolu sprzedać osobie prywatnej, bo takie są przepisy. Akurat miałem firmę, więc podałem tylko dane i wysłali, nie było problemu. Zapytałem tylko czy to może być firma o dowolnej działalności, bo ja nie mam nic wspólnego z chemią, powiedział, że dowolna działalność może być, bo chodzi tylko o to, żeby było zarachowane dla kogo poszło. Więcej się nie wypytywałem, bo tak jak mówię, dla mnie nie był to żaden problem i różnicy mi nie robiło.

Wiesz co, to już było od dawna, ale tam nie chodzi o to, żeby jakoś dokumentować szczególnie do czego się to używa, tylko chodziło o to, że te preparaty ze względu na to że są niebezpieczne, to muszą być ściśle zarachowane do kogo poszły, jakim transportem itd.
Jak kupowałem kiedyś perhydrol 35%, to też mi koleś powiedział, że musi po prostu wystawić fakturę na jakąś firmę, więc zwyczajnie kupiłem na swoją firmę i już. Wtedy dowiadywałem się i mógł to kupić każdy na obojętnie jaką firmę. Możesz być np. taksówkarzem i sobie kupić perhydrol, bo chcesz w samochodzie sobie wybielić gajgę od kierunkowskazu i nikt się nie ma prawa przyczepić.
Po prostu sprzedaż tych preparatów nie może być anonimowa i to tyle.

Spakowałem sobie testowo grafikę, muzykę, fonty, które jak dotychczas najlepiej mi się pakowały apl. Jestem pod wrażeniem, bo wszystko pakuje się o jakieś 10% bardziej, więc oszczędził bym bardzo dużo miejsca w grze, korzystając z tego shrinklera zamiast apultra.

Mam kilka pytań:

1. Jak wygląda szybkość rozpakowania na Atari z jednego miejsca pamięci w drugie w porównaniu do apl? Ta szybkośc jest już dla mnie dość krytyczna, unapl działa mi tak w sam raz, minimalnie wolniej jak będzie to jeszcze przełknę, ale jeśli by to miało się rozpakowywać np. dwa razy wolniej, to już dla mnie nie do przełknięcia.

Nie jestem za szybki w analizowaniu tego kodu assemblerowego, więc czy mógłbym prosić o wyjaśnienia:

2. Czy dało by się zrezygnować przynajmniej częściowo z użycia strony zerowej? Z tego co widzę potrzeba 20 bajtów, chyba tyle nie mam...

3. Czy depaker korzysta z jakiegoś bufora? Widzę na końcu kodu jakieś definicje, ale jak dużo miejsca potrzeba i gdzie się lokuje w pamięci? Ogólnie prosił bym o wyjaśnienie z jakich zasobów pamięci korzysta ten depaker.

Kiedyś już wpadłem na pomysł zrobienia klawiatury na pcb i z mechanicznymi przyciskami.
Wycofałem się z tego pomysłu, bo po pierwsze to wychodzi strasznie drogo. PCB jest bardzo duże, więc drogie, a do tego przyciski mechaniczne też nie są tanie, i jeszcze trzeba do tego same klawisze skombinować i jakoś im zrobić atarowskie oznaczenia. Robi się z tego kwota sięgająca jakichś trzech stów być może, w dodatku trzeba to wszystko sobie zrobić, bo za tą cenę to przecież nie kupujemy gotowej klawiatury. Całe Atari tyle kosztuje bez problemu w dobrym stanie.
Drugi powód był gabarytowy. Nie pasują do kształtu obudowy rozmiarami klawisze pecetowe jak się je ułoży obok siebie. Atari ma jakieś inne rozmiary tych klawiszy. Minimalnie, ale to powoduje, że całość nie będzie wyglądała "jak z fabryki". Przynajmniej tak było w XE jak to kiedyś mierzyłem. W XL nie próbowałem, może pasować, bo są też klawiatury na switchach mechanicznych oryginalnie w XL.
Ostatni gabaryt to wysokość. Tu też nie wiem jak w XL czy da się dopasować takie gotowe switche i klawisze, żeby ich kształt pochylenia i wysokość były w stosunku do obudowy takie same jak w oryginalnej klawiaturze. W XE jak mierzyłem z kolei, to standardowe switche były wraz z klawiszem za wysokie i taka klawiatura wystawała by za mocno. Może trzeba by szukać jakichś niskoprofilowych switchy, ale to znowu kombinacje, i zapewne nie będą pasowały najtańsze switche, więc trzeba by znowu dołożyć kasę.
Ostatecznie, oprócz PCB ktoś musiał by podać jakie konkretnie switche zaplanował i jakie keycapy do tego, bo powiedzenie, że pcb ma standardowy gabaryt i pasują do footprintu wszystki/dowolne, to nie jest żadna informacja, a nadal nie ma klawiatury, tylko jest pcb, z którym nie do końca wiadomo czy się da zrobić to co byśmy chcieli osiągnąć.
Reasumując, pcb to jest akurat najmniejszy problem, a diabeł tkwi w gabarytach wszystkiego.

Zewnętrznie to się taki moduł da chyba zrobić w postaci emulatora. Gdzieś coś czytałem kiedyś o takim emulatorze na RPi.
Natomiast chyba fajniejsze było by gdyby to się dało zrobić w postaci odrębnego urządzenia na kilku tanich scalakach w postaci małej płytki i to już jak kto woli, może być do środka, może być na zewnątrz. Coś tam ostatnio z tOrim pisaliśmy na podobny temat w innym wątku.

@tOri, właśnie dokładnie o coś takiego mi się rozchodzi, żeby sygnałami synchronizacji normalnie jak człowiek taktować matrycę, a tylko rgb zdekodować "cyfrowo".

---------
A co siedzi w takim 2600? Jakieś specjalizowane układy, czy da się to zbudować z dostępnych na rynku zwykłych części?

Ale właśnie o to się rozchodzi, żeby nie digitalizować, tylko wyświetlić to co przychodzi z Atari. Czyli lumę i chromę. Zbudować monitor jakby analogowy, który z zadaną częstotliwością wyświetli bez przetwarzania po prostu to co dostanie. Po matrycy ma lecieć po prostu nasza plamka z Atari, jak po zwykłym telewizorze, a sterownik ma tylko sterować tą plamką. O takie coś mi się rozchodzi, a nie o  kolejne przetworniki, i digitalizowanie obrazu.

Jak koncert życzeń, to i ja się przyłączę:-)

Jest takie jedno coś, czego jeszcze nikt nie zbudował, a było by chyba fajne. Nowy monitor do małego Atari. Zamiast kombinować przelotki, konwertery, szukać do czego się podłączyć, to można by po prostu zrobić monitor. Można by wziąć jakąś współczesną matrycę tanią i łatwo dostępną w nieograniczonych ilościach, i dorobić do niej taki sterownik, który by bezpośrednio na częstotliwościach Atari wyświetlał obraz na tej matrycy. Bez żadnych konwersji częstotliwości. Po prostu wziąć sygnały jasności i koloru z GTIA i wyświetlić wprost na matrycy.