A tak swoją drogą:

(...)jako obszaru 768 bajtów, w których "rzeczywiste" dane sektorów zajmują pierwsze 384 bajty, a druga połówka jest niewykorzystana (...)

nie bardzo z tego wynika, czy druga połówka obszaru 768 bajtów, czy druga połówka sektora. Pierwszy rzut oka do pliku rozwiewa wątpliwości :)

Dla wielkości sektora równej 256 bajtów występują dwa sposoby zapisania pierwszych trzech sektorów obrazu dysku:
1.  jako obszaru 768 bajtów, w których "rzeczywiste" dane sektorów zajmują pierwsze 384 bajty, a druga połówka jest niewykorzystana (ale jest ona uwzględniona w wykazanej nagłówkiem wielkości obrazu liczonej w paragrafach - dla obrazu 180k będzie ona wynosiła $2D00).
2.  jako trzech porcji danych po 128 bajtów (w tym wypadku wielkość obrazu zapisana w nagłówku będzie o 24 paragrafy mniejsza niż powyżej).
Ten drugi format uchodzi za prawidłowy, w tej sytuacji sektor nr 4 (i każdy dalszy) zapisywany jest w pliku o 384 bajty wcześniej niż wynikałoby to z prostego obliczenia wzoru:

Po nagłówku występują po kolei sektory danych.

Sektor 128 i 512 bajtów
Obrazy dla rozmiaru sektora równego 512 bajtów (DD 512) mają, podobnie jak te z sektorami 128-bajtowymi, wszystkie sektory tej samej wielkości - nie ma wyróżnionego obszaru odczytu wstępnego (zajmuje on zresztą tylko jeden sektor, pierwszy).

Sektor 256 bajtów
W tym formacie panuje zamieszanie, którego praprzyczyną jest próba zaoszczędzenia 384 bajtów, jakie marnują się w obszarze odczytu wstępnego dyskietek DD.
Dla wielkości sektora równej 256 bajtów występują dwa sposoby zapisania pierwszych trzech sektorów obrazu dysku:
jako obszaru 768 bajtów, w których "rzeczywiste" dane sektorów zajmują pierwsze 384 bajty, a druga połówka jest niewykorzystana (ale jest ona uwzględniona w wykazanej nagłówkiem wielkości obrazu liczonej w paragrafach - dla obrazu 180k będzie ona wynosiła $2D00).
jako trzech porcji danych po 128 bajtów (w tym wypadku wielkość obrazu zapisana w nagłówku będzie o 24 paragrafy mniejsza niż powyżej).
Ten drugi format uchodzi za prawidłowy, w tej sytuacji sektor nr 4 (i każdy dalszy) zapisywany jest w pliku o 384 bajty wcześniej niż wynikałoby to z prostego obliczenia wzoru:
((nr_sektora-1) * wielkość_sektora) + wielkość_nagłówka
Program może łatwo rozróżnić te dwa typy po nagłówku: jeśli wielkość sektora wynosi $0100, trzeba sprawdzić, czy najmłodszy półbajt liczby paragrafów jest równy 0 (typ 1) czy 8 (typ 2).
Istnieje jeszcze trzeci rodzaj plików ATR: mają one rozmiar pliku i wielkość obrazu jak w przypadku typu 1, lecz dane wewnątrz rozmieszczone są jak w typie 2. Ponieważ nie ma dobrej metody na wykrycie tej sytuacji, mając taki plik najlepiej jest go poprawić odejmując 24 od liczby paragrafów zapisanej w nagłówku.