Duża część gier z Avalonu miała uszkodzone sektory na ścieżce 39 i aby gra się wczytała, musiały w tamtych okolicach następować problemy z odczytem. Na dużej części dyskietek działał "trick" polegający na tym, że podczas formatowania docelowej dyskietki w przed dojściem do ścieżki 39 podnosiłem głowicę i format "nie dochodził do końca", a następnie zapisywałem grę na docelowej dyskietce. W wypadku gier z Avalonu w ok. 66% przypadków patent działał.

Dość często także od czwartego sektora rozpoczynał się plik (a boot loader sprawdzał bad sectory) gdy dyskietka była w standardzie Atari DOS-a, więc wystarczyło na sektorze 361 utworzyć wpis i można było plikowo skopiować grę.

Później, gdy trochę poznałem asemblera, to zaczęło się "włamywanie do gier" (miałem wtedy gołe Atari bez freezerów, cobra hackerów czy q-megów), np. bootowanie z  gorącego startu i z podczepioną procedurką zrzucającą RAM na dyskietkę - tak się przerabiało gry na wersje plikowe, czasami np. wycinając zabezpieczenia (np. prośbę o podanie kodu z kartonika).

Ciekawostką jest fakt, że odbezpieczonych gier praktycznie nie udostępniałem (nie miałem za bardzo komu) i była to pasja/zabawa, która sprawiała przyjemność. Przy okazji wycinało się muzyczki z gier.

Później nadeszły czasy Freezerów/Cobra Hackerów, ale wtedy nie było to już takim wyzwaniem - po prostu było to zbyt łatwe ;)

Problem z bankami może polegać m.in. na niezgodności jednego "Compy Shopa" z innym - niektórzy elektronicy pamiętali, że Compy Shop oznacza, że bit 5 PORTB decyduje tylko o dostępie Antica, natomiast niektórzy montowali rozszerzenia, gdzie bit 5 odpowiadał i za dostęp Antica i jednocześnie decydował o wyborze banku jak w Rambo - to też powodowało komplikacje.

Ponadto w czasach gdy nieco intensywniej grzebałem w elektronice atarynek, to natrafiłem na 130XE z 1MB RAM z Karinu, gdzie Antic niezależnie od ustawień bitu 4 (RAMBO, więc bit 4 decyduje od dostępie zarówno Antica jak i CPU), miał zawsze dostęp TYLKO DO PAMIĘCI PODSTAWOWEJ.

Mam sedes w kolorze a500 - wystarczy? A ile nowych produkcji w ciągu jednego dnia się tam pojawia za sprawą czwórki stałych koderów + okazjonalnie osoby na gościnnych występach.

MSPANC

Jeżeli wybieraczka + wykrywanie jest takie problematyczne, to zawsze można zastosować jeszcze inne rozwiązanie - program będzie wczytał plik np.: "XRAM.DAT" w którym będą definicje banków dodatkowej pamięci. Niech autor domyślnie da np. standardowe banki z RAMBO, a jeżeli ta kombinacja będzie komuś przeszkadzać, to wprowadzić wartości, które będą dla niego wygodne. Skoro to program, a nie demo, to raczej korzysta z systemu, załadowanie D:XRAM.DAT nie powinno być problemem.

@eros: TBL do duża grupa, która w szczycie miała liczbę członków w liczbie kilkudziesięciu - tak naprawdę wiele produkcji pod etykietą "TBL" tworzyło wielu różnych ludzi - koderzy z PC to dawna grupa Logic Design (która istniała pod swoją nazwą jeszcze gry TBL już wymiatał na Amidze). Również produkcje na duże Atari to dzieła "różnych twórców pod marką TBL": np. Outfast robił Art (z użyciem m.in grafik Dannyego), natomiast w creditsach Relicsa widnieje m.in. Offa (odpowiedzialny m.in. za "Tint" i "Captured Dreams" na Amidze).

Sprawa przybrała ciemne barwy, rodem z Hadesu... :(

Ale przecież nikt nikomu nie zabrania stosowania żadnego kodowania. Sugerowany jest UTF-8 jako standard, ale nie jest zabronione używanie innych standardów.

Zacytuję wypowiedź z 15.03.2017:

19:56 <@macgyver_> *a czy sonda to urna?

Ponadto dużo osób z #atari8 zadeklarowało, że jest im to obojętne, co oznacza m.in., że nie mają nic przeciwko zmianom.

darque: pewnie tak, ale wtedy tylko kolekcjonerzy będą je kupować, bo "praktycy" postawią na emulację programową/sprzętową (w stylu FPGA), bo wyjdzie taniej, no i nie będzie problemów z serwisowaniem - sprzętu będzie z biegiem czasu brakować, części zamiennych prędzej czy później też... chyba, że kopiarki atomowe będą powszechnie dostępne ;) aczkolwiek jeszcze ich nie stworzono nawet jako prototypów ;)

68060 ma ok. 2.5 mln tranzystorów - implementacja takiego procesora, to już duże wyzwanie - dla porównania 68030 ma ok. 250 tys. tranzystorów, 68000 ma... 68 tys. tranzystorów (stąd oznaczenie), Z80 ma 8,5 tys., a 6502 ma 3,5 tys.

Tak to już jest, że do sukcesu niekoniecznie ważny jest dobry produkt, tylko skuteczność polityki marketingowej. Często zła decyzja podjęta w złym momencie staje się "gwoździem do trumny". Rodzina 680x0 całkiem dobrych procesorów poległa - dzisiaj Motorola oidp produkuje tylko urządzenia mobilne. Kiedyś Gravis robił świetną kartę muzyczną, ale wyleciał z rynku wyparty przez Creative-a, Nokia przespała integrację z Androidem i teraz jest platformą niszowego Windows Phone-a, przykłady można mnożyć... że o naszym "macierzystym" Atari Corp. nie wspomnę...