Jeszcze nie ma. (No i znowu umknął mi tydzień). Sprawdzałem we wiadomościach, tam nie ma wiadomości, napisz przez moją stronę, albo na moje konto q_h maupeczka o2 kropeczka pl.

Jesteś pewien, że to nie padł przycisk? one padają najpierw. Sprawdź też przelotki czy korozję.
Po drugie takie czteronóżkowe w każdą stronę to może być tranzystor WCZ. Ale raczej jest to generator, bo jest podłączony do tranzystora nadawczego.
Piloty pracują na 433 albo 868 Mhz.

Sprawdź jeszcze przebiegi na drugim, sprawnym pilocie (ale to pewnie też Ci przyszło do głowy).

Że też nikt? W tamtych czasach nie wrzucił loadera na stos, tam się marnuje jakieś 240-250 bajtów przy prostych programach (a takim jest loader). Wtedy bufor robimy na stronie zerowej od 0x80 i wszystko się wczyta.

A może to i lepiej, teraz mamy tam miejsce na turba i inne dodatki. Lub wiruski na Atari.

Ja tyż powinienem być :)
Zaxon, sprawdź emaila :)

U nich nigdy się nie rozpędziło. Wyobrażasz sobie, jak sprawa wymknie się spod kontroli? To będzie i pół miliona dziennie. Ale może zaspawają miasto - źródło i znowu będą mieli spokój. A na poważnie - nigdy się nie wygrzebią, jak tak będą robić.

@perinoid, xxlowi chodzi o to, że te rozszerzenia się gryzą i nie wiadomo, które gryzie które. Osobiście widzę dwa scenariusze, zarówno, że Rapidus zakłóca U1MB, oraz że U1MB zakłóca pracę Rapidusa. Zwłaszcza, że bodajże w U1MB znalazł błąd; dyskusyjny, ale jednak błąd.

To raczej do tej pory korzystałeś z "ficzera", jakim jest tablica znaków do wyświetlania na ekranie, chociażby była "pod maską". Jeśli takowej nie masz - musisz zrobić. Na Amidze będziesz miał ten sam problem.

Ja to nawet nie wiem, jaki jest problem. Chodzi o pamięć ram w sensie złącza, działającą jak ram, ale nieulotną?

Hejka.

Kiedyś (niedawno) niejaki Jakub Kruszona Zawadzki robił jakiś efekt na sinusach i mi się tym chwalił, ale żalił się, że tablica sinusów ma 1 kB; a że rozmiar miał znaczenie, to mu ten pomysł sprzedałem ( a wziąłem go chyba z doświadczenia). Parabola jest najprostszym rozwinięciem w szereg taylora funkcji trygonometrycznych typu cosinus, przynajmniej w okolicach 0 aż do Pi/2 daje niezłe (do demek) przybliżenie (1 - x^2).

Skojarzenie z algorytmem Bresenhama może być takie, że dodajemy do wyniku 0, potem 1, potem 2, 3 itd, i siłą rzeczy wychodzi parabola.

Także ten. Genialne w swej prostocie, ale nie załapało się na opis w guglu :)

Dawaj.