Ale kto? Bo się zgubiłem... Mój flop 3,5" DD jest z 87 roku, a obudowa SF354 to sobie sprawdź sam kiedy były robione. Wyświetlacze siedmiosegmentowe LED były na potęgę ładowane w każdy sprzęt wymagający wyświetlacza w latach 70-80-tych, a przyciski, które odnalazłem pochodzą z jakiegoś telewizora również z lat 80-tych. Niestety nie mam nic w tym sprzęcie z czasów współczesnych, więc chyba rozumiesz że OLED produkowany dopiero w latach powyżej 2010 to jest trochę science-fiction dla osoby, która przeniosła się wspomnieniami do lat 80-tych. To w kwestii epoki. Co do ładna, to o gustach się nie dyskutuje, ale jeśli dla Ciebie nie jest ładna stacja 3,5" w obudowie SF354 w kolorystyce Atari, to chyba w temacie podobania się nie mamy o czym gadać.

Eeee, spoko, nie wkurzam się:-) Przyznam, że początkowo mnie rozdrażniły Twoje komentarze, ale ostatecznie okazały się przydatne - w takim sensie, że natchnąłeś mnie do przeanalizowania tematu, zrobienia dodatkowych testów i wyciągnięcia wniosku, że dodatkowe uwzględnienie track0 to drobiazg, a może się przydać w jakimś szczególnym przypadku, więc warto to dołożyć. Zwłaszcza, że od samego początku obsługiwałem ten wyjątek w programie, tylko usunąłem go (być może niepotrzebnie) w czasie porządkowania kodu.

Co do OLEDa, to w tym projekcie nie ma o tym mowy. Projekt miał swoje założenia i to one są najważniejsze. Pisałem wyraźnie, że projekt jest celowany na klimat retro i na uzyskanie feelingu zabawy prawdziwym sprzętem retro z epoki, a wyświetlacz ma przywodzić na myśl wspomnienia z tamtych czasów i upodabniać wyglądem do klasycznego designu pamiętanego ze stacji CA2001, LDW2000, IndusGT, czy ewentualnie TOMS-ów.
Żeby wkurzyć Cię bardziej (w rewanżu:-)), stacja dysków z epoki z wyświetlaczem OLED wyglądała by trochę jak odpicowany Mustang z 67 roku z przyczepą kempingową. Dołóż mu ten hak i okablowanie - jak już wyrwiesz panienkę na wypasioną brykę, to zawsze możesz dodatkowo w przyczepie ugotować jej makaron na kolację:-)
Oczywiście jak ktoś lubi OLED, to może zrobić sobie fork projektu z takim wyświetlaczem - nie widzę żadnego problemu. Dla mnie jednak OLED pasuje do Goteka i innych emulatorów, a nie do prawdziwej stacji dyskietek z epoki.

Kurde, no jak ok? Nie jest wcale ok, bo mi dałeś do myślenia, więc teraz rozważam różne przypadki, i próbuję wymyślić taki, w którym może coś pójść nie tak. Dlatego mam prostą prośbę, żebyś ewentualnie też się nad tematem teoretycznie pochylił w głowie i napisał czy po przemyśleniu moja metoda będzie dobra, czy nie, albo wskazał coś co mogę przetestować bo budzi niepewność.

Przez Twoje wątpliwości od przeszło godziny robię różne testy, ale niestety urządzenie działa cały czas poprawnie.

Jedyne co mi przyszło do głowy, to gdyby sformatować dyskietkę na inną ilość ścieżek i wymienić ją na inną... Wszystkie dyskietki mam z ilością 80 ścieżek, ale sformatowałem przed chwilą jedną dyskietkę na 40 ścieżek. Byłem ciekaw czy jak głowica stanie na ścieżce powiedzmy 67 a ja zmienię dyskietkę na taką, która ma 40 ścieżek, to teoretycznie cofanie do zera powinno cofnąć mój licznik do 27 zamiast do 0. Jednak tak się nie dzieje, a to dlatego, że głowica na dyskietce 40 ścieżek robi po prostu podwójne kroki i również cofa się do zera. Z drugiej strony zastanawiające jest to, że jak dyskietka formatuje się na 40 tracków, to mój licznik nie pokazuje podwójnie tych ścieżek, tylko liczy je od 0 do 39 i też żadnych błędów nie robi. Wniosek mi się nasuwa taki, że może stacja dla 40 ścieżek nie robi po dwa kroki, tylko impuls Step trwa dłużej i silnik przesuwa się jakby jednym ruchem o dwa kroki. Po zmianie dyskietki natomiast stacja porusza głowicą z powrotem o swoją maksymalną ilość pojedynczych kroków aż do wykrycia dyskietki o innej ilości ścieżek. Jakoś tak to musi działać "na oko" (nie oglądałem tego przyrządami, tylko widzę jak pracuje stacja, stąd nieprecyzyjne wnioski).
Tak czy owak wszystko działa poprawnie jak należy, przynajmniej z moją stacją, z tym że to jest XF551 z flopem 3,5" DD, jest teoretycznie możliwość (nie wykluczam), że na innej stacji zachowanie mogło by być inne.

Ewentualna modyfikacja całości tak, żeby używać sygnału Track0 dla większej pewności niedowiarków, to bardzo prosta przeróbka. Na schemacie wystarczy dołożyć jeden pin wejściowy i podpiąć do niego sygnał Track0 (np. do PD0 - tak miałem ją początkowo podpiętą). Konfiguracja pinu w programie na attiny musi być identyczna jak pinów Step i Dir, czyli ustawione jako wejście i podciągnięte wewnętrznie pull-up. Linia ta w stacji jest normalnie w stanie wysokim, a kiedy głowica znajdzie się na zerowej ścieżce, to linia przechodzi w stan niski. Wystarczy zatem w głównej pętli programu (obecnie pętla jest pusta, bo wszystko robione jest na przerwaniach), (edit: lub np. wewnątrz procedury obsługi przerwania timera multipleksującego wyświetlacze/edit) zrobić warunek if, który sprawdzi stan pinu PD0 i jeśli stan jest niski, to wyzeruje naszą zmienną licznika ścieżek. Jedna linijka kodu - jak wcześniej zauważył Candle. Tak sobie myślę po tym wszystkim co tu napisałem, że szybciej bym to chyba zaaplikował i przetestował niż to wszystko napisałem:-)

Candle, pinów nie zabrakło, jest jeszcze pół scalaka wolnych pinów, a początkowo miałem podpięty Track0 i z niego korzystałem:-) Następnie zacząłem sobie upraszczać procedury, optymalizować i porządkować co niepotrzebne, aż doszedłem do faktu, że da się to zrobić łatwiej.

Trochę nie wiem czego nie rozumiesz. Pojedźmy na przykładach.
1. Ktoś wyłączył stację dysków zatrzymaną na tracku 23.
2. Włączam sobie stację, mój nr początkowy w zmiennej to 00 i tak wyświetlam.
3. Stacja inicjalizuje się, więc zjeżdża do track0 żeby ustalić położenie głowicy. W tym czasie ja cały czas mam 00, bo głowica zjeżdża w dół, a ponieważ mam 00, to nie dekrementuję (mój warunek).
4. Stacja jedzie od tracku 0 w górę na dowolny inny track, więc zwiększa numer i u mnie też się zwiększa numer, jest zawsze ok, a jak się zmniejsza, to u mnie też się zmniejsza i jest ok.

Teraz robię to co zaproponowałeś.
5. Załóżmy, że jesteśmy głowicą na tracku 35 i wyciągamy dyskietkę.
6. Wkładam inną dyskietkę, ale głowica się nie ruszyła i jest nadal na tracku 35.
7. Cokolwiek chcemy zrobić z nową dyskietką, to głowica musi zjechać do tracku 0, ale u nas jest to cały czas zsynchronizowane przecież, więc każdy ruch głowicy powoduje zmianę numeru na wyświetlaczu.

Co innego może się wydarzyć? Możesz podać przykład?

Candle nieprawda:-)
Opisałem to we wcześniejszych postach.
Ale jeszcze raz: ustawiam sobie zmienną TrkNr=0. Step i dir określają mi ruch głowicy i zwiększanie lub zmniejszanie zmiennej TrkNr, ale jest tam dodatkowy warunek, że jeżeli aktualnie TrkNr=0, to nie zmniejszamy zmiennej, tylko pozostaje zero.
Stacja dysków, żeby mogła cokolwiek wykonać, to zawsze zjeżdża najpierw na track zero, po to właśnie, żeby wiedzieć na jakiej ścieżce się znajduje i dlatego potrzebuje sygnału, który masz na myśli: Track0. Ja natomiast go nie potrzebuję, ponieważ jak głowica jedzie w dół, to mam cały czas zero, więc licznik nic nie liczy do momentu aż zrówna się nam rzeczywisty track zerowy z naszym zerem zapisanym w zmiennej. Po włączeniu stacji dyskietek zawsze bowiem jest tak, że nie wiadomo nad jaką ścieżką jest głowica, więc stacja musi rozpocząć swoją pracę od zjazdu do zera. Tak że zjeżdża nam do zera nie zmniejszając naszego licznika i w tym momencie już jesteśmy "zsynchronizowani".
Generalnie różnica w myśleniu jest taka, że my tylko wyświetlamy numerki tracków, nie zajmujemy się pozycjonowaniem głowicy, bo to robi już stacja, czy tam komputer. Tak że sygnał Track0 jest potrzebny do pozycjonowania głowicy, żeby nie wyjechała nam na zewnątrz ze stacji:-), ale nie jest nam on w ogóle potrzebny do wyświetlania numeru tracku.

Edit: aha, kluczowe jest też to, że nasz attiny jest zasilany z tego samego źródła co stacja, więc włącza się z zerem jako numer tracku razem ze startem stacji, a stacja oczywiście stojąc na dowolnej ścieżce rozpocznie swoją pracę od zjazdu do zera.

Spoko, możesz cytować co Ci tam pasuje, potnij sobie jak tam chcesz:-)

Dzięki Borsuku, czytuję chętnie Wasze artykuły, lubię też Twoje filmy z Larkiem, ale muszę się trochę ograniczać z ilością czasu poświęcanego na pisanie o retro, stąd więcej zajmuję się ukochaną elektroniką, a gry tak tylko dodatkowo od czasu do czasu ogrywam w wolnych chwilach - odpuszczam komentowanie w kolejnych miejscach, trzeba mieć jakieś granice:-)
Gry D/Generation całej nie przeszedłem, pokonałem kilka pięter, ale mam zamiar jeszcze kiedyś do niej wrócić jak czas pozwoli.

Lopez, spoko, to najpierw obudowa, bo do niej sobie później dopasujesz najfajniejsze wyświetlacze w odpowiednim rozmiarze tam gdzie będziesz chciał. Ja kupiłem takie maleństwa, bo na froncie SF354 zostało niewiele miejsca, a wyświetlacze podpasowywałem, żeby zlikwidować tą dziurę po lewej. W jej miejscu wytnę precyzyjnie na ile się da prostokąt pod wymiar tych wyświetlaczy.

Sporą część mojego frontu SF354 zajmuje sam flop. To jest NEC FD1036A, kupiłem go razem z tą obudową po SF354. To jest flop DD 720kB. On jest wysoki, wyższy niż typowe flopy 1,44MB od pecetów, takie wysokie flopy występowały w dawnych czasach, wczesne flopy 3,5" miały takie rozmiary. Flop ten jest bardzo fajny, jest z epoki, ma też szary front, więc pasuje fajnie. Poprawiłem trochę kształty wycięć, żeby lepiej się to wszystko spasowało i ładniej wyglądało. Co do samego flopa, to robił trochę problemy, ale po rozebraniu, gruntownym wyczyszczeniu i przesmarowaniu chodzi teraz jak marzenie, jest cichutki, precyzyjny, czyta/zapisuje/formatuje wszystko super. Tu opisywałem trochę szczegółów i wrzucałem zdjęcia dot. samego flopa: http://www.atari.org.pl/forum/viewtopic.php?id=15794

D/Generation to jedna z moich ulubionych gier na Atari ST. Bardzo mi pasuje do klimatu ST, natomiast do Amigi nie za bardzo:-) Ale to już kwestia gustu i indywidualnej zajawki na retro, skojarzeń itd. Na Atari ST do tej gry bardziej mi pasują dźwięki i brzmienia właśnie takie typowo Atarowe, dzięki nim gra ma swoisty klimat - pewnie to przesądza o tym dlaczego lubię ją właśnie na Atari ST.

ZuluGula, tylko ten Pokey, o którym piszesz, będzie kosztował wielokrotność normalnego Pokeya, przekracza też mocno wartość całej płyty Atari nawet licząc ją po kosmicznych cenach z allegro. Czyli jak dla mnie to tak jak by go nie było.

Dodam jeszcze, że oglądanie obowiązkowo pod lupą przy jak największym powiększeniu. Ja mam można powiedzieć sokoli wzrok, ale pomimo to, używam do elektroniki lupy, bo potrafią być różne drobiazgi tak włosowatej wielkości, że nie sposób to dostrzec gołym okiem. Zwłaszcza w ten sposób należy szukać pęknięć, zimnych lutów, niedolutowań itp.