Co do "za krótkich nóżek procesora", to przecież na zdjęciu w pierwszym poście tego wątku masz pokazane, że można dać listwy żeby podnieść proca.
Jeśli chodzi o kondensator, to wylutuj go z płyty i umieść na leżąco (zostaw dłuższe nogi nowemu kondensatorowi, albo dolutuj kawałek drutu do tych istniejących, bo będą za krótkie na pewno, żeby go położyć).

A w ogóle, to pisałem również o innej metodzie, którą zastosowałem u siebie: nie wylutowałem procesora z płyty, tylko nalutowałem na niego listwy precyzyjne żeńskie i tak wsadziłem c't IDE. Plusy są takie, że jest mniej listew i mniej połączeń, kondensator wspomniany nie przeszkadza, jest łatwy dostęp do kości TOS-u, z którymi sobie sporo kombinuję.

Edit: nie mogę znaleźć gdzie pisałem o metodzie nalutowania na procesor... Możliwe, że pisałem to komuś w prywatnej korespondencji, lub w innym wątku, nie pamiętam. Załączam zdjęcie jak to zrobiłem u siebie.

Bezpośrednio pod emulator karty podłączyć się nie da. Obraz karty mi też w taki sposób nie działa, może nie umiem, ale obrazy z hatari nie działają mi na karcie w prawdziwym Atari i na odwrót też mi nie działają. Oglądałem pliki obrazów z hatari i z Atari i różnią się, więc coś jest niedobrze z tym hatari chyba.
Co do driverów, to testowaliśmy z Dragmarem najnowszego HDDrivera oraz sterowniki Putnika i jesteśmy zawiedzeni HDDriverem, zwłaszcza, że kosztuje niemałe pieniądze. Różne problemy i ograniczenia są z partycjami kompatybilnymi z windowsem. Może Dragmar coś dopisze szczegółowo. Natomiast drivery Putnika działają pod tym względem elegancko.
Nie jestem ekspertem w tej dziedzinie, ale drivery Putnika bardziej do mnie trafiają, zwłaszcza, że zamierzam głównie grać w gry od Putnika, więc mam też zaufanie, że jego gry będą dobrze działać na jego driverach.

A czy interpreterowi robi różnicę czy podaje się liczby dziesiętne czy w heksie? Czy on to musi przeliczać i ma to jakiś wpływ na szybkość działania kodu? Oczywiście mówię tylko o interpreterze, bo wiadomo, że kompilator na pewno i tak to ujednolici.

@uicr0Bee dzięki, ale nie mam czasu zajmować się analizowaniem tego aż tak szczegółowo. Wiem, że kiedyś wspominałem, że chcę to dokładnie przeanalizować, bo temat wydawał mi się interesujący, ale ostatecznie dochodzę coraz częściej do wniosku-pytania: po co to robić? Jednoznacznie na posiadanych egzemplarzach płyt doszedłem do własnych wniosków, że najfajniejsza płyta to ta z pamięciami 4-bit. Poza nią lubię jeszcze płytę 800XL bez Fredka. Te dwie płyty są moimi ulubionymi, na nich wszystko mi zawsze działa bez problemu, więc nimi się bawię. Życia na wszystko nie starczy, pozostałe płyty niech sobie zostaną w oryginałach. Takie mam obecnie zdanie w tej materii.

Swoją drogą właśnie wczoraj naprawiłem dwie płyty 130XE 4-bit:-) Obie płyty kompletnie martwe służyły za dawców, kupiłem je właśnie w takim celu ale przywróciłem je obie do życia, tylko im teraz brakuje kilku układów... Rzecz wygląda tak, że w obu płytach miały miejsce próby wymiany wszystkich scalaków po kolei (popularna metoda naprawcza na forach), natomiast w obu płytach padł był kwarc 14MHz. Wystarczyło wymienić kwarce, wsadzić tymczasowo sprawne scalaki i obie płyty ruszyły bez problemu.
Zdziwiłem się, że trafiły mi się dwie płyty z identyczną usterką - ale opisuję to, bo na forach często ktoś pyta od czego zacząć analizę "martwej płyty" i lecimy po kolei zawsze RAM, Freda, MMU, potem Basic, OSROM, tranzystory, mierzenie napięć, zasilacz itd... Tymczasem może to być po prostu padnięty kwarc i mamy efekt całkowitej i totalnej martwoty.

Ja tylko krótko: znów mi się podoba, czytam sobie i czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy.

W tym tutorialu dla mnie osobiście największą wartość przedstawia takie "case study" osoby, która robi tę oto grę (Sikor) i pokazuje swoje dobre praktyki, wypracowane doświadczeniem. Oczywiście jest masa literatury, przykładów itd., TBXL jak to każdy basic jest łatwy, ale doświadczenie sprawia, że wiadomo czego i jak używać najlepiej w danym przypadku. Dzięki temu tutorialowi mamy możliwość przeskoczenia od razu na trochę wyższy poziom, omijając własne testy i kombinacje prowadzące do wyboru najlepszych metod realizacji danej rzeczy. Kiedy byliśmy dzieciakami, to najlepiej było uczyć się na własnym stopniowo zdobywanym doświadczeniu, ale dziś nie mamy już na to tyle czasu. Tak że dzięki wielkie Sikor, że się angażujesz w podzielenie się tym kołem, które już raz wynalazłeś, żebyśmy my go nie musieli wynajdywać od nowa:-)

Czyli diody robią dobrze. Może trzeba by dołożyć jeszcze coś... gdzieś...

_tzok_, i to jest niestety dokładnie ten sam problem, który miałem w swoim interfejsie. Przypatrz się uważnie gdzie występują błędy. Jest pewna reguła: błędny bajt jest zawsze ostatnim bajtem z grupy 512 bajtów. Tak jest przy małej ilości błędów, przy dużej już są to różne bajty. Co ciekawe, u mnie te błędy były powtarzalne, czyli przy kilku próbach takiego kopiowania zawsze miałem powtarzalne te same błędy. Zwróć też uwagę jaki jest ten błędny bajt: u mnie zawsze był to bajt któryś obok tego właściwego, a nie losowy i też dało się zaobserwować regułę.
Wyglądało mi to, jak by błędy w transmisji pojawiały się zawsze na koniec sektora (512 bajtów). W dodatku ten błędny ostatni bajt był powtórzeniem któregoś sąsiedniego bajtu (już nie pamiętam którego dokładnie). Z tego powodu zastanawiałem się, czy nie jest to problem drivera, a nie sprzętu. Dlatego cisnąłem Putnika, sądząc, że może jest problem jakiś z driverem, bo przecież przy zakłóceniach błędy powinny mieć charakter losowy. Jednak Putnik upierał się, że to jest kwestia zakłóceń, a na koniec obraził się, że go nie chcę słuchać - jak to Putnik:-)
Szedłem więc dalej ścieżką którą mi wytyczył i trzymałem się tych zakłóceń. Poprawa sytuacji, lub jej pogorszenie następowało przy dobieraniu różnych kart CF, różnych GAL-i (najlepszy u mnie okazał się być 25ns, ale testowałem tylko szybsze, nie miałem takiego jak twój 35ns). Ostatecznie pomogło u mnie dobranie jedynej karty 2GB (ta Twoja dobrze rokuje, trzymał bym się jej), GAL-a 25ns (choć możliwe, że 35ns też jest  ok, nie sprawdzałem), oraz spróbuj wlutować te diody schotky tak jak Ci pisałem w mailu.

@BartoszP: to jest tylko przykład, przede wszystkim chciałem wytłumaczyć jak w ogóle robić rozszerzenia RAM w ST, bo z elektrycznego punktu widzenia to jest łatwe - nie wymaga żadnej dodatkowej elektroniki, wystarczy tylko zainstalować samą pamięć, a każda płyta ST jest gotowa na 4MB. W zasadzie cały opis jak podłączyć 4MB w dowolnym ST jest w moim wcześniejszym poście tutaj: http://www.atari.org.pl/forum/viewtopic ... 89#p248389
Natomiast rzecz rozbija się właśnie o mechanikę w sensie fizycznego zamontowania pamięci, bo niestety trzeba tutaj się nakombinować: po pierwsze wszystkie potrzebne sygnały są trochę rozsiane po płycie, po drugie jak są pamięci jednobitowe, to mamy ich strasznie dużo do ogarnięcia, wreszcie po trzecie (i to chyba najważniejsze) jest około jednego miliona różnych rewizji płyt do ST(FM) i zrobienie jednego rozszerzenia pasującego bez kabli do wszystkich ST jest mało realne. Pozostaje robić samemu, ale jest co rzeźbić, więc pewnie dlatego nikt nie rozszerza ST usługowo, ani nie produkuje nikt gotowych rozszerzeń masowo, bo też nasz rynek ST jest raczej ograniczony do garstki osób.

Larek robił takie rozszerzenie w jednym ze swoich projektów, które spełnia wszystkie Twoje postulaty. Jedyna trudna część to małe MMU od 130XE jest potrzebne, ale chyba zdobędziesz to?
Tu masz link do projektu Larka, tam wszystko jest super opisane z tym rozszerzeniem RAM: https://arsoft.netstrefa.pl/ares.htm

Znaczy, jak ktoś chce zrezygnować lub zmienić ilość, to niech zmienia, nie ma problemu, ale chodzi o to, że nie ma potrzeby odstępować nic nikomu, bo mogę zamówić więcej, tylko muszę to szacować partiami po prostu, żeby koszty mieć sensownie ogarnięte.
Ja zrezygnowałem z tej jednej sztuki, bo na liście było 21szt łącznie, a nikt się nie zapisywał od kilku dni, więc myślałem, że nie będzie więcej chętnych i chciałem zamknąć. Jeśli będzie więcej chętnych, to możemy robić dalej.

_kriss_, czekaj spokojnie, coś tam się wykombinuje, u mnie jeszcze tak nie było żeby się ktoś nie załapał na coś. I tak nie mogę więcej na raz zamówić, bo na cło biorą potem. Trzeba partiami zamawiać w odstępach.

uicr0Bee, odwrotnie: jest za duzo zapisanych o 1szt, a ja wziąłem jedną na zapas, więc jest idealnie. I tak zamawiam 20szt, jak będą chętni na więcej, to za jakiś czas się zrobi kolejne zamówienie, ale taki gabaryt jest nieszczęśliwy kartridża, że najlepiej się opłaca brać po 20szt. Jak wezmę więcej, to mi zostanie pełno i przepłacę strasznie ten cały interes. Na razie musi być jak jest, jak przyjdą płytki, a w międzyczasie się zbierze kolejna grupa, to domówię, a jak nie, to nie. Najpierw z resztą trzeba to przetestować.