Jak mówiłem - tak zrobiłem. Wszystko śmiga elegancko, załączam zdjęcia jak wyglądało rozszerzenie 512kB, które już tam było, zrobione przez jakiegoś Niemca. Załączam też zdjęcia jak wygląda po wymianie kości. Mam teraz 2,5MB i wszystko mi na tym działa (przynajmniej wszystkie gry od Putnika, które sprawdziłem wyrywkowo).
Ktoś pytał jakie kości można przykładowo użyć, no to widać na zdjęciach jakie to są kości. Generalnie kości takie pozyskuję z SIMM-ów starych 1MB 30-pin, bo to najtańsza opcja. Można kupić jeszcze kości tego typu normalnie w sklepach również.
Ogólnie jednak jak ktoś buduje rozszerzenie od zera, to i tak musi to inaczej wymyślić, u mnie podyktowane to było tym, że miałem już takie rozszerzenie jakie miałem, w szufladzie miałem 4szt adaptera, miałem też SIMM-y 1MB, więc całość przerobiłem bez inwestycji.
Nie podoba mi się jeszcze plątanina kabli zrobiona przez Niemca, a zwłaszcza ta ohydna "wtyczka" zapaćkana klejem, więc pewnie jeszcze będę modował estetykę.

Pytaj kolegi artik-wroc, on to pobudował był.

Nie, no tak nie róbcie, bo wtedy zadowoli się jeszcze 1-2 osoby, a i tak nikt więcej się nie wpisze. Zostawcie listę tak jak jest, jeśli ktoś się chce dopisać, to niech się dopisze, a ja w międzyczasie jak będę widział, że jest więcej chętnych, to domówię po prostu płytek.

Też nie wiem czy się załapiesz, ale jeśli nie, a zbierze się więcej osób, to zrobię drugą partię.

Ok, Panowie narysowałem projekcik, w załączniku wizualizacja jak mniej-więcej będzie wyglądała płytka.
Rezygnuję z jednej sztuki na rzecz grupy, żeby było równo 20szt, i tyle zamawiam.
Wykończenie ze złoceniem - jak ktoś będzie chciał, to może odzyskać złoto metodą chemiczną i być bogatym:-)
Kolor PCB zielony - nie licząc nawet mnie, żeby nie było, że narzucam, to jednak najwięcej jest głosów na zielony, a każdy chce inne, to tak się nie da, więc będzie zielony.

Płytka ma rozmiar idealny do obudowy Z-7. Złącza są usytuowane tak, żeby było wygodnie i dokładnie wymierzone, żeby się mieściło za Atari. Na płytce są otwory, żeby jakoś to przykręcić ewentualnie do połówki obudowy Z-7, otwory zrobiłem obok gniazd kartridży, wtedy jak dać dłuższe śrubki i przykręcić pod spodem od razu na nich jakieś małe nóżki, to jak się wszystko dobrze spasuje, będzie można wciskać spokojnie kartridże mając to postawione na biurku i nic się nie będzie wyłamywało.

1. sun - 2szt.
2. uicr0bee - 1 szt.
3. Sikor - 1 szt.
4. pancio.net - 2 szt.
5. JLS - 1 szt.
6. Mq - 2szt.
7. Cobol - 2szt.
8. mpolak - 2 szt.
9. perinoid - 1 szt.
10. lemiel - 1 szt.
11. hsimpson - 1 szt.
12. Mgor - 2 szt.
13. mcs - 1szt.
14. Antek - 1 szt.

Wrzuć zdjęcie jaka to karta dokładnie. Napisz też jakich użyłeś dokładnie scalaków TTL i GAL-a i czy robiłeś jakieś modyfikacje już w układzie, czy tylko złożyłeś wg schematu?

Jak będziesz miał czas, to postaraj się skopiować większą ilość danych w tę i z powrotem, pomiędzy partycjami i porównaj na koniec pierwotne pliki z docelowymi (np. Total Commander ma opcję porównaj wg zawartości i pokazuje czy jakieś bajty uległy uszkodzeniu).

Ten mój 520ST był mega żółty, a wyszedł dobrze. Z kolei mam STE, które jest tylko trochę żółte, ale też się boję tego ruszać, bo w STE ten plastik jakiś inny jest i tak gołym okiem widzę i mam przeczucie, że to się może nie udać. W STE też wiadomo powszechnie, że plastik jest o wiele bardziej kruchy niż w innych Atari i często wysyłki dochodzą w kawałkach:-(

Eeee tam, niektóre nie wychodzą, przyznaję, ale to są pojedyncze przypadki z tego co czytam a nie reguła. Powody niepowodzeń są wg mnie dwa: najczęstszy, to źle zrobiona robota, a rzadszy, to faktycznie są egzemplarze, które degradują tak bardzo, że zmienia się struktura plastiku, co pokazał Drygol. Jednak również Drygolowi większość wychodzi dobrze, więc nie mówmy tu o jakichś regułach dotyczących ST, żeby koniecznie musiał nie wyjść. Najprawdopodobniej te pojedyncze egzemplarze mają gorszy plastik, lub też leżały tak długo w złych warunkach, że plastik zdegradował za bardzo. Oglądałem tych kompów już bardzo dużo i obudowy są bardzo różne, więc widać wyraźnie gołym okiem, że plastik był różny, różne proporcje składu, barwników etc.

Minął ów dzień, a ja właśnie dokończyłem proces wybielania mojego 520ST. Wyszło mi idealnie, a obudowa wygląda jak nowa z fabryki (nie licząc kilku rys i obtarć). Nie mam jak pokazać tego na zdjęciach, bo nie robiłem tego egzemplarza pod opisy, blogi, czy inne pokazywanki, tylko dla siebie. Musicie wierzyć na słowo:-) W każdym razie _tzok_ możesz już opowiadać, że znasz gościa, który wybielił ładnie 520ST.

Dopowiem, że mi się jeszcze nie zdarzyło, żeby mi nie wyszło dobrze wybielanie. A robiłem już ładnych kilka obudów od różnych kompów i niezliczoną ilość klawiszy oraz innych drobiazgów.

Artik, nie ma sprawy, ja po prostu wciągnąłem się w temat, bardzo podoba mi się IDE w Atari ST, a jak zacznę drążyć jakiś projekt, to jaram się tym straszliwie i bawię się tylko tym:-) Dla mnie dobrze jeśli więcej osób zajmuje się tym samym tematem, bo jest się z kim wymieniać wiedzą, doświadczeniem, plikami, pomocą itd.

Dzięki Artik za ten obraz, z miłą chęcią przetestuję również i to.

Mi z kolei przypadł do gustu najbardziej driver Putnika. Podoba mi się w nim to, że driver trzymany jest w bootsektorze i nie mamy żadnych plików na dysku. Z kolei hddriver wymaga umieszczenia swojego pliku sys na dysku C. Jeden i drugi driver obsługuje partycje FAT, a na tym mi zależało, bo to ułatwia przenoszenie danych.

Czy którykolwiek z darmowych driverów obsługuje FAT?

U mnie obecnie wszystko z powrotem rozgrzebane, więc nic nie przetestuję, ani nie sprawdzę chwilowo - teraz robię kosmetykę, wybielam obudowę etc. Następnie będę w nadchodzącym tygodniu rozszerzał pamięć, już trochę pod nią rozgrzebałem płytę, więc Atari na ten moment jest nieuruchamialne.

Tak, mam jeszcze chyba ze trzy sztuki. Wyślę Ci szczegóły na PW.

Nie no czekam na te już kupione, pewnie w końcu kiedyś dojadą. A gdzie niby u nas je kupisz?

Jest szybszy niż SatanDisk, ale jest to projekt eksperymentalny, który Putnik zbudował nie po to, żeby używać tego jako regularne urządzenie, tylko po to, żeby przetestować jakie maksymalnie transfery uda się wycisnąć z interfejsu ACSI.

Błędem moim była myśl, że uda się z tego zrobić regularne urządzenie i dziś uważam, że się nie uda, ale nie tylko ja jestem tutaj elektronikiem, więc może będzie ktoś lepszy ode mnie.

Wady: brak wsparcia (Putnik powiedział, że się tym więcej nie będzie zajmował), driver trzeba odpalać z dyskietki, brak autobootowania, działa tylko z kartami Sandisk Ultra II i to nie wszystkimi, wymaga indywidualnego odpalania z danym egzemplarzem Atari i z daną kartą CF.
Napisałem, że raczej dla zaawansowanych elektroników, ponieważ nie ma tak jak sobie myśli Atari-User, że może zadziała ten interfejs poprawnie z którymś egzemplarzem różnych Atari. To zadziała z każdym egzemplarzem, ale będą błędy w transmisji danych, czasem więcej, czasem mniej, czasem wydawać się będzie że jest ok, ale nagle posypią się partycje i tym podobne atrakcje. Nie ma też prostego remedium - moim zdaniem trzeba siedzieć z oscyloskopem i analizatorem logicznym i kopiować ogromne ilości danych milion razy w tę i z powrotem, porównywać błędy i walczyć z filtrowaniem na różnych liniach oraz kombinować z timingiem sygnałów. Jak ktoś znajdzie remedium na wszystko, to będzie wielki:-) U mnie pomogły diody schottky'ego zaporowo do masy na wszystkich liniach sterujących przy karcie CF, ale u xangela, który też zrobił ten interfejs diody nic nie zmieniły, za to pomogło podciągnięcie którejś linii danych.
Ogólnie ja z tym walczyłem pół roku poświęcając na to masę godzin, ale jak zrobiłem ten jeden działający swój egzemplarz ze swoim STE i tą jedyną kartą CF, to dalej już walczyć nie mam ochoty, nie będę już z tym nic więcej robił, nie mam na to czasu, poddałem się.

@Atari-User, czy ktokolwiek inny - jak chce ktoś płytkę i ma możliwości i umiejętności taką walkę samotnie stoczyć, to zapraszam na PW, mam kilka sztuk.