Od dzisiaj, dzięki kooperacji z niejakim GoodByteXL of ABBUC, na stronie truba dostępna jest kompletna, angielska instrukcja do SpartaDOS X 4.41:

http://trub.atari8.info/index.php?ref=sdx_upgrade_en

Ożyć to sama nie ozyła. Schemat zrysował simius przy okazji naprawiania uszkodzenia (RAM był padnięty). Stację zabieram ze sobą do Głuchołazów.

By o tym kiedyś wątek na AAge - ktoś prześledził oscyloskopem, co się wtedy dzieje. Są jakieś cyrki z sygnałami synchronizacji, oidp, jakby błąd w ANTIC-u. Nie mam teraz czasu poszukać tego wątku, a pamiętam słabo.

W dźwięk na ST (i pokrewnych) to się nie bawiłem[1], więc moge się grubo mylić, ale coś mi się z lektury map pamięci do STE kojarzy, że STE ma sprzętowy mikser.

Poza tym przetworniki w STE oczywiście karmione są "zupełnie sprzętowo", tzn. przez DMA.

@fazior: zdaje się, że mylisz Yamahę z przetwornikami C/A ...

[1] moje jedyne osiągnięcie, to opanowanie techniki kopiowania danych po pamięci Falcona przy użyciu DMA Replay i DMA Record odpowiednio spiętych matrycą audio - oczywiście rzadko do czego jest to komu potrzebne (głównie do wykrycia, czy istnieje external clock). :)

Tak ściślej, to SpartaDOS >= 4.0 (czyli SpartaDOS X). Generalnie, po wykryciu SpartaDOS X mozna zakładać, że przynajmniej część rozszerzenia jest zajęta (albo całe). Na stronie truba jest PDF, w którym jest omówione chyba szczegółowo, w jaki sposób sprawdzić pod SpartaDOS X, czy rozszerzenie istnieje, jakiego jest typu, ile jest wolnych banków i które to.

Sposób detekcji SDX to:

Seban, a wersję niespakowaną możesz dać? Bo spakowane gierki mają tę nieprzyjemną właściwość, że z twardego dysku wczytują się sekundę, a potem rozpakowują trzy minuty.

Ten sam. :)

Pakiet matematyczny nie ma tablicy odwołań i to jest jedna z jego głównych wad (acz jak wiadomo, nawet nie najwazniejsza). A usprawiedliwić to można tylko tym, że tablica skoków się pewnie panom programistom w tych 2k nie zmieściła.

Nielegalne odwołanie do ROM-u to każde, które posługuje się bezpośrednio (jako stałą) adresem wewnątrz ROM-u, oprócz tych, które zostały zdefiniowane jako legalne :) Legalne są:

* sygnatury w XL OS-ie ($C002 i nastepne bajty, szczegóły w Atariki)
* tablica skoków
* adresy wewnątrz pakietu matematycznego (ale w granicach rozsądku)

I to chyba tyle. Te adresy po prostu gwarantowanie się nie zmienią w żadnej wersji OS-u.

Część procedur nie jest legalnie dostępna bezpośrednio, ale jest dostępna przez wektory w pamięci RAM. To są głównie procedury przerwań, ale nie tylko, np. w każdym bloku IOCB jest wektor PUTBYTE, przez który można wywołać ze sterownika urządzenia podprogram wysyłający na to urządzenie bajt.

Teraz, po co to komu. Po to, żeby można było bez problemu ulepszyć system operacyjny, gdy kogo najdzie taka chęć. Dajmy na to, chcesz napisać lepszy pakiet matematyczny dla BASIC-a. Gdyby była tablica skoków, miałbyś na swoje pomysły całe 2k. Jednak konieczność zachowywania adresów wewnątrz utrudnia ci zakodowanie tego, bo jeśli twoja procedura FMUL jest dłuższa niż standardowa, to musisz skokiem JMP ominąć następną. Tracisz przy tym 3 bajty na skok, chociaż miejsca na kod wiele nie masz.

Tak samo z pozostałym OS-em, 16k (a w zasadzie to 10) to nie jest dużo, a konieczność utrzymywania nielegalnych adresów (dla kompatybilności) powoduje dodatkowe zmniejszenie tego obszaru i kosmicznie utrudnia wprowadzanie poprawek - bo np. wyobraź sobie, że jak dodasz jeden bajt do procedury SIO, to o ten jeden bajt się przesuwają wszystkie dalsze i musisz teraz kombinowac, jak je przesunąć z powrotem.

Proponuję poćwiczyć na jakimś własnym programie, tzn. zadać sobie konieczność utrzymania adresów wszystkich podprogramów, a potem, bez przedłużania kodu, wprowadzić jakieś major poprawki.

EDIT: pomysłowo ominięto ten problem w SpartaDOS X - procedury biblioteki mogą być pod dowolnymi adresami i niczgo nie trzeba utrzymywac w nastepnej wersji, bo jest lista symboli, takich wskaźników, które zawsze wskazują aktualny adres, pod jakim znajduje się procedura (ale trochę w inny sposób, niż to robią wektory).

Do czasu, kiedy zmienisz OS na taki, który pod tym adresem ma co innego. Albo, nie daj panie Boże, zechcesz do XL OS-u z jakigoś powodu zaaplikować zmodyfikowane procedury przerwań IRQ. Wtedy "znakomite działanie" tej metody się skończy. Nie bój żaby, "legalność" adresów wewnątrz OS-u ma swoje uzasadnienie.

Heh :)

Jeszcze co do samych nazw rang, nie mam pomysłu na całość, ale to i owo mozna byłoby poprawić. Na przykład, żeby najniższą rangą nie było "Atarowiec", bo dostają ją dosłownie wszyscy, w tym np. jacyś spamerzy, okazjonalnie zaglądający handlarze z allegro i tym podobni przypadkowi goście. Więc może lepiej, zeby najniższą rangą było "Przechodzień", czy coś w tym stylu. Do jakiejś całkiem wysokiej liczby postów, najlepiej okrągłej, np. 32 postów (na wypadek kolejnego najazdu jakiegoś sera).

Fajną nazwą rangi (nie wnikam, jak wysokiej) jest moim zdaniem wynikły powyżej "Atarowiec Sztabowy" (z aluzją do istnienia sztabów). Można byłoby ją dodać do listy.

Może nie byłoby głupie, gdyby "Atarowiec" (bezprzymiotnikowy) nie był rangą niską, ale odwrotnie, najwyższą?

Na twoim miejscu na to 40000 bym jednak nie liczył, bo np. pod Turbo BASIC-em XL to jest 48192. Lepiej odczytywac ten adres PEEK(88)+256*PEEK(89)