XXL: to taka nieuleczalna choroba i kompleksy na punkcie C64 i SID-a. Na scenie C64 było paru cool gości, którzy tworzyli świetne produkcje 'scenowe' dla tej platformy, np. Elysium czy chłopaki z Taboo, ale tych z elity otaczały właśnie takie dzieci z kompleksami jak ten tutaj dobrze znany nam osobnik. Pamiętaj XXL on nie odpuści i zawsze będzie musiało stanąć na jego, nieważne jakich argumentów użyjesz, ten gość od postu nr 1, ma już z góry ustaloną odpowiedź na wszystkie twoje wątpliwości... on po prostu wie lepiej.
Drogi kolego dobry serze: Pewnie teraz usłyszysz to co chciałeś usłyszeć. POKEY bez syntezy programowej nie da razy wygenerować takiego basu jak SID. Po pierwsze dlatego że jedynym kształtem fali jaki generuje ten układ to mniej lub bardziej zniekształcony przebieg prostokątny o wypełnieniu 50%. SID nie dość iż ma do dyspozycji przebiegi trójkąt, piła i prostokąt o zmiennym wypełnieniu, to jesze do tego ma programowalne filtry: dolnoprzepustowy, górnoprzepustowy oraz środkowo-przepustowy. To tego rejestry SIDa są 12-bitowe (częstotliwość, wypełnienie). Po drugiej stronie mamy POKEY, który ma jedynie namiastkę filtru górnoprzepustowego i generalnie 8-bitową precyzję. Można połączyć dwa kanały w jeden o 16-bitowej precyzji, kosztem utraty jednego kanału (czyli z dwóch o 8-bitowej precyzji, uzyskasz jeden kanał o 16-bitowej precyzji). Ale ponieważ tak jak wspominali tu koledzy wcześniej... POKEY nie jest układem typowo muzycznym... POKEY pierwotnie był przeznaczony do obsługi: klawiatury, transmisji szeregowej oraz tzw. "paddless". Funkcje dźwiękowe zostały dołożone do niego niejako przy okazji, po to aby można było jakiś dźwięk w grach uzyskać. A to co robią obecnie muzycy przy pomocy tego "prymitywnego" układu powinno budzić szacunek wobec nich a nie twoje szydercze nastawienie. Na szczęście dla nas konstruktor tego układu dał nam potężną broń w postaci czterech 4-bitowych przetorników C/A, dzięki czemu możemy bawić się w techniki softwarowego syntezowania dźwięku lub odtwarzania 4-bitowych sampli. Mistrzem w tworzeniu takich muzyczek był Tomasz Liebich... i tu proponuje abyś posłuchał jego utworów wykorzystujących połaczenie sampli i syntetycznych dźwięków POKEY-a. Proponuje abyś posłuchał jego utworów, np: Blood_Fighter_2.sap, Landscape.sap, Master_Head.sap, Snowball.sap, Technus_2.sap, Ucieczka.sap, Hi_Alf.sap. Co do prób uzyskania nietypowego brzmienia dla POKEYa to proponuje posłuchać muzyczki z planszy tytułowej, dema do gry MentalAge (http://tiny.pl/7qgf ).
Myślę że ta odpowiedź powinna Cię utwierdzić w twojej od początku założonej tezie iż: SID RULEZ! Wiec drogi sero-maniaku daj już nam spokój. Przecież i tak wiesz od początku że SID RULEZ i żadne, ale to żadne argumenty Cię nie przekonają iż jest inaczej. Nieważne że każdy z układów ma swoje wady i zalety... jeden brzmi bardziej metalicznie drugi bardziej miękko, i zamiast myśleć o połączeniu zalet obu układów Ty wolisz wszczynać wojnę i siać ferment. Nigdy przez twój mózg pewnie nie przeszło jakie można by było osiągnąć rezultaty łącząc brzmienie obu układów w jeden współpracujący brzmieniowo zestaw. Ale o tym koledzy Atarowcy już niedługo będziemy mogli się przekonać.... SlightSID dla ATARI na ukończeniu :) Wracając do twoich przykładów... w przeciwieństwie do tych kawałków które zapodałeś, wolę klasykę SID-ową w wykonaniu np. muzyków z Vibrants (JCH, Drax). Z polaków Moog też nieźle wymiatał. To byli wirtuozowie tego układu... a twoje łubu-dubu jest dla mnie nie do zniesienia, ale to jak wspomnieli koledzy wyżej kwestia gustu.
I niech BASS będzie z tobą... always use ?the BASS? ser :)
