Trudno opierać konstrukcję na czymś, czego jeszcze nie ma. Cytuję:

In early development as of 2005 is the W65T32 Terbium, a 32-bit compatible follow-up to the W65C816. The Terbium, named after the element, has a 32-bit address bus, a 16-bit data bus, and a variable length instruction set.

http://www.answers.com/topic/western-design-center

jellonek: wujek Staszek :P

Sęk w tym, że teraz nie mam za bardzo czasu na kodowanie (a nawet wykłócanie się na forum tylko tak z doskoku). Ten stan jeszcze pewnie potrwa parę tygodni.

Co do reagowania na klawisze (Ctrl/Shift/cośtam), w pierwszej chwili chciałem odpowiedzieć, że to odpada, bo oznacza konieczność przejęcia przez interfejs obsługi przerwania klawiatury, a to niemożliwe. Ale po chwili zastanowienia przyznaję, że może się to da osiągnąć za pośrednictwem PBI IRQ ... pomyśli się.

Czyta. Tamto echo to był zupełny hack i dlatego działało tak jak działało.

Ale to jego wybór przecież :P Była prośba o przekład "gramatyczny" i jedyny Candle się zaoferował. Jesli XXL nie odóznia wersji zapodanej od pożądanej "gramatycznej", to co ja na to poradzę? :P

Chyba jednak jmp ($0a) zajmuje mniej miejsca i powoduje mniej zachodu.

Zalezy, co się chce uzyskać. Init ($02e2) słuzy do uruchamiania części programu przed załadowaniem całości, po RTS loader próbuje ładować dalsze części pliku. Dlatego do uruchamiania normalnego programu lepiej jest używac wektora RUN $02E0, a init tylko wtedy kiedy chcesz mieć np. czołówkę widoczną podczas wczytywania albo co tam innego uruchomionego zanim cały program się wczyta. Taki ficzer.

"salta".

Rozczaruję cię, nie jest gramatycznie; jesli idzie o rodzajniki, to lezysz na całej linii. Składnia drewniana, poza tym robisz błędy ortograficzne.

Tak, przy odczycie z klawiatury szybkość jest nader istotna, bezpośredni dostep do sprzętu pozwala odczytać z klawiatury do 450 tysięcy znaków na sekundę, podczas gdy skorzystanie z OS-u wielkość tę wydatnie ogranicza. :P

Dzieląc ją w tym miejscu na pół? :P Bo jest to dokładnie taka sama operacja, jak "tworzenie partycji w miejscu od którego zaczynają się dane". Co więcej, możesz utworzyć patrycję, nagrać dane, a potem tę partycję skasować i tym samym będziesz miał upragniony "obszar poza partycjami" wypełniony plikami ATR. Pasuje? :P

Dalej, to ciągle i tak jest rozwiżanie średnio wygodne, bo omijasz kopiowanie danych, ale za to masz manipulacje tablicą partycji (co oczywiście można zautomatyzować w jedną stronę, ale w drugą już nie bardzo). Nie podoba mi się.

Dużo łatwiej jest, wydaje mi się - a z pamiecią liniową 65C816, której może kiedyś doczekamy, będzie jeszcze łatwiej - napisać ładowany z dysku inicjalizer do ATR-ów. Co prawda pewnie nie wszystko da się tak załadować, ale część rzeczy pójdzie, a obejdzie się za to bez grzebania w MBR i tym podobnych kombinacji alpejskich.

A co ci nie daje założyć jednej wielkiej partycji, na której będziesz sobie mógł trzymać, co się żywnie podoba? Czy partycja o wielkości np. 8 giga jakoś nieładnie pachnie, czy co, że zamiast niej koniecznie musi być ośmiogigowy obszar poza partycjami?

Ja różnicy funkcjonalnej nie widzę żadnej, za to z drugiej strony branie pod uwagę jakiegoś "obszaru poza partycjami" znacznie skomplikowałoby sterownik. Bo przecież on (sterownik) musi wiedzieć, gdzie się takowy obszar zaczyna, gdzie się kończy i czy w ogóle istnieje, nieprawdaż? A więc de facto byłaby to kolejna partycja, tylko że nie ujęta w ogólnej tablicy partycji - kompletnie bez sensu moim zdaniem.

Ale jeśli już super koniecznie chcesz coś takiego mieć, to wystarczy zwiększyć rozmiar MBR. MBR zajmuje 1 sektor, ale FDISK 2.x pozwala zarezerwować nań aż 8 giga. Cały ten obszar (z wyjątkiem pierwszego sektora) będzie pusty. Oczywiście dostęp do tego musiałbyś sobie oprogramować sam :) W przeciwieństwie do dostępu do partycji, które są dostepne przez SIO.

Kiepska teoria. :P