Ja wiem, że Motorola na tej zasadzie "nie musi" trzymać zgodności między procesorami. Ale w przypadku, gdy to ma być kontynuacja linii już istniejących komputerów z już istniejącym softem, takie numery grożą tym, że "dobre" (dobre dla normalnych procesorów z serii m68k) programy będą się na takiej maszynie sypać z tajemniczych dla większości powodów i nikt go co za tym idzie nie będzie chciał.

Można byłoby spróbować, ale to się może okazać nie takie proste - sławne dzielenie o ile pamiętam trzeba było zmienić na bez znaku, dla kompilatora to pestka, ale w gotowym programie - czarno widzę.

Numer trzeba byłoby zaszyć w samym tekście, np. przez zakodowanie odpowiedniego układu literówek w całości numeru.

Myślałeś może kiedyś, żeby się nauczyć programować na Atari? To fajna sprawa, mówię ci :P

mac: jakby wszędzie. "Najważniejsze miejsca każdego atarowca", teksty (w innych wątkach) że w innym miejscu to już nie będzie to, że coś się kończy itp. Wydajesz się być bardzo przywiązany do miejsca, i to jest OK, ale bez przesady - QuaST umarł (dawno temu - przecież to "Klub Użytkowników Atari ST"), Orneta się skończyła, ale to nie znaczy, że masz wyrzucić Atari za okno i zapomnieć o zlotach.

mikey: 800XL mają OS z datą z maja 1983 roku, więc raczej to nie mógł byc rok 1982.

O to to. Ale szybkość dostępu i pojemność też się liczy, w przypadku stacji suwanie głowicą w te i we wte może się czasem dłużyć.

Ja na twardziel zachorowałem od razu, jak tylko przeczytałem o jego istnieniu, chyba u Zientary. Oczywiście wiedziałem już wcześniej, jak to działa, ale tylko teoretycznie, np. z artykułów w "Komputerze", gdzie pan Roland Wacławek zachwalał dyski Winchester o pojemności całych 4 MB 1 szt. :P Potem mi się jeszcze to pogłębiło, bo kupiłem sobie SpartaDOS X (a to się tam aż prosi o twardy dysk), a niedługo później miałem okazję stale pracować na komputerze, który twardy dysk miał w rzeczywistości - to było 1040STFM z podpiętym 3,5-calowym gigantem mieszczącym aż 80 MB.

TBXL nie dokonuje żadnej konwersji, tabela instrukcji i funkcji jest zgodna w dół z Atari BASIC. Token to numer kolejny słowa kluczowego w tej tabeli, a więc tokeny słów kluczowych TBXL zgodnych z Atari BASIC są takie same jak w oryginale. Tak samo jest w przypadku BASIC XL i BASIC XE; no i MultiBASIC-a też, z tym że ten ostatni jest na opisanej zasadzie zgodny w dół z TBXL.

Atari BASIC ma dwa rodzaje tokenów. Pierwszy rodzaj to "instrukcje" w rodzaju SAVE. Są to ośmiobitowe liczby z zakresu od 0 do (teoretycznie) 255, w praktyce poniżej 127 - w Atari BASIC ostatni token ma wartość 55, w TBXL nie pamiętam, ale odpowiednio więcej, w Multi oczywiście jeszcze więcej...

Drugi rodzaj tokenów to tokeny operatorów i funkcji. Są to ośmiobitowe liczby z zakresu od 0 do 255, ale operatory i funkcje zajmują z tego tylko pierwszą połówkę (0-127). Druga (128-255) jest zarezerwowana dla zmiennych - dlatego Atari BASIC może mieć nie więcej niż 128 zmiennych. Token zmiennej to oczywiście jej numer w tabeli wartości powiększony o 128.

Pierwszy w programie (pomijając numer linii, offset do następnej oraz offset do następnej isntrukcji) jest token instrukcji. Tokeny funkcji (i operatorów i zmiennych) następują zawsze po tokenie LET. No i po tym się rozróżnia jedne od drugich.

W zasadzie jeśli gość ma już coś, co czyta pliki BASIC-a, to rozszerzenie tego do TBXL to jest pestka. Tylko trzeba wiedzieć, jakie tokeny są przypisane w TBXL do czego - oraz w jaki sposób TBXL (i MultiBASIC za nim) upycha jednak 256 zmiennych, mimo że jak napisałem mieści się tylko 128 ;) Jak masz zyczenie, to mogę to jakoś skrótowo opisać.

http://advan.oldos.net/

Czy taniej, to się dopiero ma okazać, bo najpierw było 150 złotych za salę, a potem że "dyrektor jutro poda cenę". I jakoś nie podał?

Sqward: zmieści ci się wszystko, opórcz zasilacza. To znaczy zasilacz być może też, ale tego nie jestem w stanie potwierdzić (ani temu zaprzeczyć). Wadą rozwiązania jest ogólnie konieczność wycięcia słupków z obudowy TT, przez co traci ona na wytrzymałości (np. nie możesz już na niej postawić monitora). Utrudniony jest też dostęp do gniazda kartridża i joyów analogowych.

Guzik prawda, sam mówił, że temporibus illis miał C-64.

Potwierdzam, przypomniało mi się, że kiedyś widziałem taki komputer. Właściciel dziwował się demku Unity, dlaczego grafika jest taka syfiasta, a ja zdziwiłem się jeszcze bardziej, jak je zapuścił: tej panny na środku wcale nie było widać, zamiast tego był taki szumek w różnych odcieniach szarości. Wyglądało to tak, jakby GTIA zupełnie inaczej interpretowało dane obrazu - same piksele natomiast były w porządku.

Tak, ma to swoje zalety, niewątpliwie. Najpierw jednak chciałbym się upewnić, że obecny kod już na pewno nie da się skrócić, poza tym można też podzielić program na dwa: SysInfo "klasyczne" oraz wersję dla 65C816.