Jeśli nie ma na fonii wspomnianego prrr... to sprawdź napięcie na n. 1 i 2 Freddie (U6). Jeżeli jest sprawny, powinno być praktycznie takie samo na obu.

Układy cyfrowe ze swej natury generują zakłócenia. Duże znaczenie może mieć oddzielne ekranowanie newralgicznych elementów płyty (czego w Atari nie ma, jest tylko ekranowana całość), prowadzenie ścieżek, w tym masy, rozmieszczenie układów scalonych, a nawet sama ich konstrukcja wewnętrzna... słowem wiele czynników w tym fakt, że jest to konstrukcja budżetowa, powoduje, że jest, jak jest.

@mazi
Miau! :)

@lemiel
Czy jest to zgodne z Ultraspeed, nie powiem. Nie znam innych systemów szybkiej transmisji. Może ktoś inny wie.

Jeżeli nie HD, to się nadadzą. Problem w tym, że stacje dysków są obecnie drogie. I tylko ceny można się bać, reszta, czyli obsługa to już nie jest problem. Sam używam od lat takie urządzenie :)

Co do kartridży, to wspomniał o nich lemiel, ja tylko dodam, że jest jeszcze na karty CF MyIDE II, ale nie zastępuje on całkowicie stacji dysków. Z plikami XEX (COM, EXE) problemów nie będzie, ale z niektórymi obrazami dyskietek, czyli ATR-ami, już kłopot może być. Więcej: http://www.atarimax.com/myide/documentation/

@lemiel, żaden z nich. Mam EPROM, ale muszę poszukać kogoś, kto mi go sczyta.

@Duddie, daj spokój. Hejtera najlepiej ignorować.

Co do polecania jakiegoś "eLCuDaka" to nie za bardzo da się, zawsze jest to loteria. Ja aktualnie używam do XL/XE Toshiby 22L1333G (22 cale). Obraz jest idealnie stabilny, a co do ostrości, to nawet zbyt ostry, bo widać wszystkie wady generowania obrazu przez Atari, ale można się przyzwyczaić. Jednak tak jest tylko przez s-video, po kompozycie obraz jest tragiczny, przynajmniej z Atari.

Reversi

Autor: Oliver Chappell, wydawca: Atari User, rok: 1988.

Od czasu publikacji w latach 80. XX wieku, a dokładniej w Atari User vol. 3 no. 12 z 1988 roku, raczej nikt tej gry nie widział, a przynajmniej nie udostępnił publicznie. Nie znalazłem śladów, nawet zrzutów ekranu, w sieci. Jedynie na Atarimanii istnieje wzmianka, że jest poszukiwana. Zanim przejdę do opisu, zaznaczę, że gra prawidłowo działa tylko z kasety. Próba wczytania z dysku, i to nie tylko pod DOS-em, ale również pod inicjalizerem, kończy dziwnym zachowaniem komputera jako gracza. Poniżej na obrazku widać czym na przykład może zaskoczyć nas ten program wczytany z dysku. Po lewej stan gry po moim ruchu, a po prawej - ruch komputera, grającego czerwonymi pionkami. Proszę zwrócić uwagę na pole 1,2 (kolumna, rząd). Nie wnikałem, dlaczego tak się dzieje. Zapewne można byłoby, poświęcając trochę czasu, ten problem usunąć, ale... algorytm gry jest raczej słaby, a i same gry w BASIC-u nie cieszą się nadmiernym zainteresowaniem, delikatnie mówiąc. Jeżeli ktoś nie posiada magnetofonu to aby zagrać, pozostaje tylko emulator.

Menu:

Help - podpowiada graczowi ruch.
Swap - zamiana kolorów pionków, czyli zielone stają się czerwone, a czerwone zielone. Efekt jest taki, że nadal gramy zielonymi, ale od tej chwili pionami przeciwnika, a on naszymi. Ponieważ komputer słabo gra, taka zamiana w pewnym momencie gry może wyrównać szanse albo sprawdzić, czy gracz jest w stanie wybrnąć z trudnej sytuacji.
Pass - przekazuje ruch oponentowi. Niestety nie jest sprawdzane, czy rzeczywiście nie mamy ruchu.
Quit - przerwanie gry i powrót do ekranu tytułowego.
Judge - aktualny stan gry w podziale procentowym.

<Filmik>

============

Na tym kończę przegląd gier Reversi / Otello. Czy są to wszystkie tego typu gry napisane w BASIC-u? Bym się zdziwił, gdyby tak było i może za jakiś czas będzie jeszcze okazja, aby wrócić do tego tematu.

Othello

Autor wersji na Atari: D. P. Lewis, wydawca: Stack Computer Service, rok: 1983.

Ta odmiana Reversi/Otello jest obecnie wyłącznie ciekawostką ze względu na zastosowanie do sterowania pióra świetlnego. I to chyba wszystko, co ciekawego na jej temat można powiedzieć, może jeszcze tylko to, że aby drugi raz zagrać, trzeba powtórnie uruchamiać grę poleceniem RUN.

Pobieranie: 1, 2

Roman Checkers / Warcaby rzymskie

Autorka: Leah O'Conner, wydawca: Image Producers, Inc., rok 1979.

Tym razem pierwsza, a na pewno jedna z pierwszych gier tego typu, bo pochodzącą z 1979 roku. Do dzisiaj, czyli do momentu publikacji tego postu była dostępna wyłącznie w wersji kasetowej. Dokonałem w niej kilku drobnych zmian i voilà! Mamy wersję dyskową. Ponieważ tekstów jest tam jak na lekarstwo, to przy okazji zrobiłem wersję polską.

Na początku zostaniemy poproszeni o wpisanie imienia (do 8. znaków) najpierw dla gracza numer 1, a następnie dla gracza numer 2. Aby zagrać z komputerem, należy jako imię dowolnego gacza wpisać "computer" lub "komputer". Wersja polska akceptuje oba te hasła, oryginalna tylko te pierwsze. Łatwo się domyślić, że wpisanie dla obu graczy tego hasła uruchomi wersję demo - komputer będzie grał sam ze sobą. Uwaga. Jeśli chcemy zagrać jako gracz numer 2, musimy pamiętać o podłączeniu dżojstika do gniazda nr 2.

Obsługa programu możliwa jest nie tylko dżojstikiem, ale też klawiaturą - klawisze ze strzałkami (bez CONTROL). Odpowiednikiem "fire" w dżojstiku jest RETURN lub SPACE.

Pozostałe funkcje dostępne z klawiatury:
"1" lub "2" - dodawanie pionów odpowiednio gracza 1 lub 2. W ten sposób podobnie jak w programach szachowych można ustawić początkowy wariant rozgrywki. Można też użyć tej funkcji dla dania forów jednemu z graczy.
"P" - pass. Czasami może się zdarzyć, że nie masz ruchu. Naciśnięcie "P" przekazuje inicjatywę oponentowi.
"Q" - tej opcji nie ma w oryginalnym programie. Dodałem ją, aby można było przerwać (zakończyć rozgrywkę) w dowolnym momencie. Czasami bywa sytuacja, choć rzadko, w której obaj gracze nie mają ruchu, pomimo wolnych pól na planszy. Użycie "P" nic nie daje, bo powoduje tylko przekazywanie inicjatywy od gracza do gracza. Program się po prostu "zapętla". Opcja "Q" nie działa w trybie demo (komputer kontra komputer). Teoretycznie można było dodać automatyczne wykrywanie takiej sytuacji, ale zależało mi na jak najmniejszej ingerencji w kod programu.

Po zakończeniu rozgrywki pojawia się wynik i pytanie "Jeszcze raz tak samo? (T, N lub Q)" albo "Same players go again? (Y, N or Q)". Użycie "Q" powoduje definitywne opuszczenie gry i powrót do programu nadrzędnego (AUTORUN.BAS lub BASIC). Odpowiedź "N" spowoduje przejście do planszy początkowej. "T" lub "Y" - to następna rozgrywka z tymi samymi ustawieniami. Wersja polska akceptuje obie literki, angielska tylko "Y".

Do gry dołączona jest zgrabna broszurka z opisem.