Wystarczy spojrzeć na inne przedmioty sprzedającego, gdzie jest piękna lista gier dziwnie zgadzających się z poprzednią aukcją, żeby stwierdzić, że to ten sam zestaw :).

Dely, toż własnie dopracowałeś tę metodę do perfekcji :) Atari do piekarnika, a cała rodzinka w kuchni na kolanach z różańcem. To musi zadziałać.

Chodziło mi raczej o to, że ktoś może poda swój sposób i okaże się, że jest taki sam tyle, że np. bardziej dopracowany. Oczywiście, żeby było jasne mówimy tu nie o samym wybielaniu, tylko o usunięciu efektu przebarwienia (jasnych smug) w wyniku nieprawidłowo wykonanego wybielania, i Twojego problemu moja metoda nie rozwiąże. Ale ok, powiem co i jak, i oczywiście każdy robi to na własną odpowiedzialność.  Rozwiązaniem jest temperatura. Wysoka, ale nie na tyle, żeby topić plastik. Użyłem do tego zgrzewarki takiej, co dmucha gorącym powietrzem. I tu pojawia się kłopot, bo ona jednak daje temperaturę, która plastik roztopi (testowałem na różnych odpadkach i wiem, że  można sobie biedy narobić). Sposobem jest działanie krótkimi dawkami, po ok 1-2 sekundy z odległości kilku cm (pewnie zależnie od zgrzewarki może być różnie). Działanie z większej odległości w dłuższym czasie nie jest za dobre, bo zauważyłem że na bardziej złożonych kształtach to powietrze się jakby kumuluje we wszelkich wgłębieniach i tam następuje destrukcja. Sprawdzałem to na różnych plastikowych śmieciach, to wiem :) Odstępy między dawkami w jednym miejscu też muszą być takie, aby zdążyło przestygnąć. Generalnie jak się dobrze zrobi, to 1, lub 2 dawki i po odbarwieniu.

Może ktoś wpadnie na usprawnienie tej metody (wrzątek sprawdzałem i odpada bo daje odwrotny efekt). Tak czy inaczej do tego stopnia nie polecam tej metody, że sam chyba poza tymi klawiszami nie będę z niej korzystał.

Eee, to nie tak. Procedury zachowałem. To po prostu wypadek przy pracy.

Ku przestrodze. W sumie nie wiem dlaczego tak się stało, bo cała obudowa i główna część klawiatury wyszła ładnie, a tylko te funkcyjne tak się zepsuły. Chyba faktycznie w przypadku tego koloru plastiku trzeba by przetestować sposób z oparami.
Opisywany efekt na zdjęciach (po i przed).

Powinno się karać wszystkich, którym udowodni się naruszenie obudowy jakiegokolwiek atari. Czym wieksza ingerencja tym większa kara. Od skrzynki piwa na cele forum za każdy wywiercony otwór po publiczną chłostę za pocięcie obudowy :)
Serca nie macie, a przecież one to wszystko czuja i cierpią.

Bardzo przyjemna do przechodzenia jest "Cavernia". Co prawda po utracie życia zaczyna się poziom od początku, ale przynajmniej przedmiotów nie trzeba zbierać ponownie. Łatwa pod względem zręcznościowym jest też gra "Miecze Valdgira", dzięki czemu pozostaje w sumie samo poszukiwanie rozwiązań logicznych do przejścia (w sumie to takie łażenie, ale wciąga). Ale są też świetne gry, które niestety również moim zdaniem  mają sens jedynie wtedy, gdy gramy z nieśmiertelnością. Do nich należy np. "Misja". Są też gry zrobione chyba tylko po to, żeby irytować. Chodzi mi tu o drętwe sterowanie postacią. Nie znoszę gier, w których trzeba bardzo precyzyjnie trafiać w przejścia, drabiny itp. Dobrym tego przykładem jest "Pyramid", gdzie wchodzenie i schodzenie z drabiny jest prawdziwą męczarnią ("Piekiełko" to pikuś).

:)
Słuszne spostrzeżenia. Jeśli chodzi o próbę powtórki to faktycznie był to wczesny etap gry bo od razu tam poleciałem kombinować, ale za pierwszym razem to było po zebraniu wszystkich składników mikstury, więc mogłem mieć mało energii i mniej żyć. Ale faktycznie, masz rację. Teraz jeśli ktoś chce mieć jeszcze zabawę, to proponuję dalej nie czytać, bo podaję rozwiązanie. Trzeba będąc jak najwyżej (czyli najlepiej skrajnie po lewej stronie komnaty) skakać poddając się kontaktom cielesnym z przeszkadzajkami aż do utraty życia. Ponieważ kontaktów tych w tym rejonie jest mało (szczególnie podskakując) najlepiej zacząć od niemal całego zużycia energii gdzieś niżej, a tam tylko dokończyć dzieła. Nie wiem czy to działa w 100% przypadków, ale mi akurat zawsze to wychodzi.

Absolutnie żadna. To jest coś w rodzaju zapętlonych komnat podobnych do siebie, tylko przeszkadzajki się zmieniają. W pewnej chwili myślałem, że coś się wysypało i tak bez końca można iść, ale po przejściu kilkudziesięciu z nich, nagle wróciłem do normalnej gry. To taj jakby coś testowego, albo może do nabijania punktów.
Jak tam się dostałem?
Pamiętam tylko tyle, że jak wszedłem na wieżyczkę (tam gdzie się układa wejście z drabinek), będąc na samej górze walczyłem z przeszkadzajkami skacząc namiętnie, aż w końcu mnie przeniosło do tego miejsca. Wróciłem natomiast spadając tam, gdzie się te drabinki ustawia. Drugi raz nie udało mi się. Nie pamiętam nawet, w którym dokładnie miejscu owej komnaty stałem.

Heh, skoro już bym ją naprawił to po co wstawiać tam napęd od PC? Chyba, że tamten byłby już padliną.