Jest tylko jeden sterownik specjalny dedykowany napisany przez Putnika. Nie ma żadnych innych sterowników. Urządzenie nie bootuje automatycznie ponieważ jest nietypowe i Atari nie zobaczy tego urządzenia dopóki nie uruchomimy tego specjalistycznego sterownika.

Ten sterownik można odpalać z dyskietki, można też odpalać z kartridża, bo robiłem to. Da się wrzucić na dyskietce w autostart sterownik i wtedy odpali się od razu przy starcie systemu i mamy dysk widoczny. Z tym że nie da się zrobić (a przynajmniej mi się to nie udało) tak, żeby sterownik odpalał się automatycznie z kartridża.
Już tłumaczę dlaczego tak jest:

Jak się tym bawiłem z użyciem kartridża uniwersalnego mojego projektu, to wychodziło na to, że kartridż w ST działać może w takim trybie, że może pokazać się jako urządzenie c (małe c dla odróżnienia od dużego C będącego partycją dysku). W takim wypadku najpierw uruchamia się GEM i wtedy pojawia nam się literka małe c na pulpicie i normalnie wchodzimy sobie w ten c, tam możemy mieć dowolne pliki i wówczas możemy uruchomić stamtąd sterownik i to działa, mamy wtedy dysk widoczny. Niestety na kartridżu widocznym w taki sposób jako c nie da się zrobić żadnego autostartu, więc musimy odpalać ręcznie taki sterownik czy też inne programy. Jest jeszcze jedno ograniczenie: z litery c da się tylko odpalać programy jednoplikowe - ale nasz drajwer jest jednoplikowy, więc działa ok.

Inny tryb pracy kartridża działa tak, że możemy mieć na nim program, który uruchomi się z kartridża w sposób automatyczny. Tutaj z kolei jest inny problem: jeżeli kartridż działa w trybie automatycznego startowania z niego programu, to TOS uruchamia ten kartridż zanim uruchomi GEM i już później tego GEM-a nie uruchomi. Robiłem tak też, ale efekt wtedy jest taki, że driver się odpala, widzi dysk, ale następnie zostajemy w tym ekranie drivera i dalej już się nic nie dzieje, bo nie ma GEM-a.

Ja obstawiam, że to nie tyle wina tego czy jest to GAL czy ATF, tylko raczej drobne niuanse czasowe w całym układzie, włączywszy w to konkretne egzemplarze pamięci, GAL-a, ATF-a, połączenia jednego z drugim itp. itd.

Bardzo stare Sandiski nie mają, na pewno mają wszystkie Sandiski z serii Ultra II i takie zalecał używać Putnik, i na takich też testowaliśmy wszyscy. Sandisk Ultra II były robione w pojemnościach 512(rzadko spotykane), 1GB, 2GB, 4GB - to w tych starszych wersjach, one są czarne z białymi i czerwonymi napisami, a współczesne są w pojemnościach od 4GB wzwyż i mają srebrne naklejki, ale nie wiem czy te najwspółcześniejsze ktoś testował.

Spoko, fajnie wyszło.
W załącznikach udostępniam projekcik płytki w Eagle i zdjęcia mojego pierwowzoru, którego sobie złożyłem bez obudowy.

To może byś podsumował co było, jak rozwiązałeś temat itd.?

W Poznaniu kody odrębne ma każda ulica lub osiedle, w dodatku jest taki podział, że po jednej stronie Warty wszystkie kody zaczynają się na 60, a po drugiej stronie Warty na 61. Tak że w samym Poznaniu dało by się zidentyfikować bez problemu po kodzie. Ale już w okolicznych wioskach nie jest tak różowo. Mieszkam w tzw. sypialni Poznania, czyli wiosce przyklejonej do miasta, no i tutaj gdzie mieszkam, to pod jednym kodem pocztowym jest chyba ze 4 lub 5 wiosek podpiętych, a w tych wioskach ulice mają swoje nazwy i te nazwy ulic się powtarzają w każdej z wiosek. Np. ulica Poznańska jest w każdej z nich:-)

Tak, dokładnie, mi się te płytki skończyły, natomiast zostało chyba jeszcze kilka kompletów u kolegi _kriss_
Proszę brać od niego aż się nie skończą, jak się u niego skończą, to dawać mi znać, coś wykombinuję dalej.

A czego konkretnie się spodziewałeś na instrukcji obrazkowej? Przecież na schemacie jest wszystko narysowane, czego jeszcze Ci brakuje?

Ja też się dołączę do słów uznania:-) tOri już trzaska te muzyczne kartridże hurtowo:-)

Miałbym propozycję: przydało by się zebrać w jakimś jednym miejscu obok siebie wszystkie te carty na stronie w taki sposób, żeby można było kliknąć i posłuchać jakiegoś fragmentu muzyczki z każdego z nich. Na ten moment jest tego już sporo, a żeby zobaczyć (czy raczej usłyszeć) co to może i do czego służy, to trzeba by najpierw zbudować sobie toto w ciemno chyba.

Nie da Ci nikt tutaj rozwiązania na tacy, bo to nie jest takie proste. Albo przeanalizujesz układ i będziesz wiedział jak ma działać i gdzie jakie sygnały są spodziewane i wtedy porównasz to z tym co zobaczysz na oscyloskopie (albo lepiej na analizatorze logicznym), albo będziesz z tym walczył w ciemno metodą prób i błędów. Wynik końcowy niewiadomy.

Moja rada jest taka: rozmontuj to i zbuduj sobie normalne rozszerzenie na tej pamięci SRAM. Normalne w sensie że podłącz SRAM tak jak się podłącza SRAM, a nie buduj emulatora DRAM na SRAM. Taki emulator to fajne podejście eksperymentalne, ale dla kogoś kto będzie to eksperymentalnie potrafił ogarnąć i dla kogoś, dla kogo eksperymenty same w sobie są celem a nie rozszerzenie pamięci w celach użytkowych.

Gotowe rozwiązanie 512k na pamięci SRAM masz tutaj sprawdzone i działające:
https://www.horus.com/~hias/atari/#sram512k

A tutaj masz relację z budowy swojej wersji tego rozszerzenia przez pancio.net:
http://www.atari.org.pl/forum/viewtopic.php?id=15938

No to trochę teraz zaczyna wychodzić sytuacja, jak z chodzeniem do kilku lekarzy jednocześnie:-) Każdy powie Ci coś innego i każdy będzie miał w tym jakąś tam swoją rację, a Ty nadal nie będziesz wiedział na co jesteś chory:-)
Musisz przyjąć jedną zasadę ogólną: Atari jest bardzo kapryśne ze względu na taką a nie inną konstrukcję, i walka z tego rodzaju problemami jakie teraz masz jest nieodzowną częścią budowy wszelkich rozszerzeń, a rozwiązań uniwersalnych po prostu nie ma.