Ok, jak będę robił, to zrobię kilka od razu.

Spoko, ale to w drugiej połowie wakacji będę działał najwcześniej, jeśli skończę do tego czasu inne sprawy, które mam na tapecie.
W necie są bardzo proste schematy, to się robi na kości SRAM i jednym scalaku TTL, więc jak komuś zależy, to na płytce uniwersalnej można zrobić łatwo od ręki. Tu jest wszystko opisane:
http://trub.atari8.info/index.php?ref=sramcharger

Dzięki za wszystkie odpowiedzi, również te prywatnie do mnie podesłane odpowiedzi.
Żeby uzupełnić temat: z pozostałych odpowiedzi wynika, że w bezpośredniej odpowiedzi na główne moje pytanie w wątku wszyscy ustawiają dipswitch na gęstość podwójną i nie ma potrzeby tego przestawiać praktycznie nigdy, a stacja gęstości obsłużyć powinna programowo.

Ja to swoje pytanie zadałem dlatego i wzięło się stąd, że podłączyłem Indusa i chciałem sobie nagrać na czystą dyskietkę grę AD2044. Jako D1 miałem Indusa, jako D2 miałem SIO2SD i puściłem kopiowanie obrazu atr na dyskietkę za pomocą kopiera sektorowego wbudowanego w QMEG. Wcześniej identycznie robiłem na stacji XF551 i wszystko poszło elegancko. Natomiast jak tak zrobiłem na Indusie, to niby się gra skopiowała, dało się ją odpalić, ale przy kopiowaniu licznik ścieżek pokazywał od 0 do 20 a po uruchomieniu gry do jakiegoś momentu stacja pojechała na bodajże 27 ścieżkę i gra wyrzuciła błąd odczytu, bo tam oczywiście nic nie było. Pomyślałem że się coś pomieszało z gęstościami, a że mam niewiele dyskietek i są raczej nowe, to szkoda mi było na nich robić nieskończoną ilość eksperymentów, więc najpierw zapytałem o te gęstości, bo mi to jakoś spokoju nie dawało. Teraz wiem, że powinno to zadziałać bez problemu, więc to ja musiałem popełnić jakiś błąd, może coś tam powinienem był przestawić w QMEG-u, albo może dyskietka wcześniej była sformatowana w innej gęstości i się z automatu coś przestawiło nie tak jak trzeba. Nie wiem, sprawdzę jeszcze na spokojnie jak znowu wyciągnę Indusa do zabawy:-)

@dely co do stacji, to ja aż tak bardzo nie używam, raczej dla frajdy sobie kilka gierek nagram i tyle, ale SDX też się pobawię pewnie chwilę. Wiecie jak to ja: raczej ogólnie te wszystkie sprzęty u mnie to głównie służą do tego, żeby je pięknie odrestaurować, porozszerzać, ponaprawiać, i ewentualnie "w niedzielę" odpalić Freda raz z dyskietki 3,5, innym razem 5,25, jeszcze innym razem z jakiegoś kartridża, czy karty pamięci itd.,itp.

Natomiast oczywiście SRAM Charger na pewno przerysuję we własnej wersji, płyteczki zamówię, zmontuję, przetestuję. Tego bym sobie nie odmówił:-)

Te wyjścia trójstanowe oznaczają tylko tyle, że na wyjściach są otwarte kolektory, co nie ma jednak większego znaczenia, bo magistrala w Atari ma rezystory podciągające do plusa zasilania.
Edit: wykreślam, bo palnąłem głupoty, o czymś innym myślałem, jakaś pomroczność na mnie zstąpiła, przepraszam bardzo kolegów:-)

Żeby stwierdzać natomiast czy to w ogóle jest wina pamięci, to trzeba to przetestować, ale u mnie krucho z czasem, więc choć się bardzo staram, to dziś już mi się na prawdę nie chce odpalać lutownicy o tej porze, wolę sobie pograć w Bosconian:-)
Wspólnych cech nie znajdziesz raczej, bo pamięć to pamięć, a w Atari będzie najprędzej chodziło o jakiś ułamek pikofarada różnicy w pojemności między jakimiś nogami jak znam kwestie walk z rozszerzeniami:-) I to pewnie tylko przy określonej temperaturze i wilgotności:-)

Co do logo Atari, to bardzo ładne jest oczywiście, ale... a sorry, nie miałem komentować:-)

Ja używałem właśnie HY514400J-70. Zrobiłem na nich kilka tych rozszerzeń, bo miałem trochę tych kości i te działały zawsze i na pewno w 100% działają poprawnie. Na pewno też używałem innych kości, bo miałem różne, ale nie powiem jakich, bo nie pamiętam. W każdym razie ja zawsze wszystkie wylutowywałem ze sprawdzonych sprawnych SIMM-ów 1MB. Część SIMM-ów kiedyś miałem sprawdzonych mem testem na pececie starym, a te ostatnie HY właśnie testowałem sobie na Atari STE. Obecnie już nie testuję, bo nie mam już STE, a kości mi zostało sprawdzonych na użytek własny już dosłownie kilka sztuk, więc to zapas do retro sprzętów jak by się coś popsuło.

@Fox, dzięki, o taką odpowiedź mi chodziło. Też tak pamiętałem, że za dzieciaka u kumpla nigdy nic nie przełączaliśmy. Czyli dipswitch ustawiony na stałe na podwójną gęstość, a resztę załatwiamy programowo - tak samo jak dotychczas robiłem to na swojej stacji XF551.
Z DOS-ów używam DOS II+/D tak jak napisałeś, a oprócz tego bardzo lubię MyDOS i mam też SDX na kartridżu, więc też czasem używam. Do archaicznych nie sięgam, chyba tylko żeby sobie na chwilę zobaczyć jak wyglądały:-)

@jer, dzięki, wspominałeś niedawno w innym wątku o tej dokumentacji i wtedy zajrzałem, ale faktycznie znalazłem tylko do LDW chyba i pomyślałem, że to to samo, albo że po prostu miałeś coś innego na myśli:-) Dzięki za uzupełnienie, już ściągnąłem i analizuję sobie dokumentację:-)
Popraw sobie tam jeszcze, bo link do schematu jest poprawny, jednak na stronie wyświetla się nazwa pliku hwarp

Fajne, bardzo się przyda na przyszłość, bo od czasu do czasu potrzeba jakiś kawałek konstrukcji do różnych elektronicznych rzeczy wymodzić, albo kawałek custom-obudowy, czy tam wspornika pod jakieś gniazdo albo przełącznik itp. Taka siatka zespolona lutowaniem wydaje się być fajnym patentem, dodatkowo można szpachlować, albo zalewać żywicą i w ogóle robić cuda z tego:-)
Super hint, dzięki po raz kolejny za Twoje zajebiste patenty drygol:-)

Jakiego masz GALa u siebie, ile ns? Jakie dałeś uklady TTL, tzn jakiej serii, ja rekomenduję HCT, czyli 74HCT157 i 74HCT175. Ale ogólnie podobne masz problemy jak lopez. Mam jego płytę z rozszerzeniem u siebie, będę jeszcze testował.

Teoretycznie EDO powinny chodzić jako zamienniki "nie edo". Natomiast spotkałem się z różnymi problemami w przypadku niektórych kości EDO. Nie wiem dlaczego takie problemy występują, nie zagłębiałem się w specyfikę, ale jak robiłem np. rozszerzenia do Atari ST, to EDO nie chciały mi działać i wiem z forów różnych, że to jest powszechny problem. Z kolei jak robiłem różne rozszerzenia do Amigi 500, to zawsze zarówno EDO jak i zwykłe kości chodziły bez problemu. Z tego wysnułem podejrzenie, że również w SIMMexp może wystąpić jakiś problem, ale nie musi. Jak widać jednak, kolega napisał, że kości działają, więc chyba wszystko ok.

Czyli Karin robi formaty dwustronne tak jak Amiga/Atari ST, a XF robi tak jak małe Atari? Czy to zależy tylko od firmware stacji, czy może idzie o tym decydować software'owo np. z poziomu jakichś DOS-ów konkretnych?

Jest gdzieś w tym wątku we wcześniejszych postach, ale chyba nikomu się nie będzie chciało szukać:-) i jest na stronie Sikora.