Ten na C-64 idzie z pamięci (przez DMA copy), ma 16 mega i 2 kolory (brązowy i fioletowy). Ten na Atari idzie z dysku, ma 8 mega i 128 odcieni szarości. Oczywiście, że rozdziałka jest mniejsza, ostatecznie ciągnie to CPU a nie sprzęt, jak w przypadku C-64.

Może jest i elegancko, spróbuj jednak. Ostatecznie taki kabelek i ręczna konfiguracja się nie wykluczają. Jeśli będzie działać jak należy, to może przekonasz miliony użytkowników, żeby sobie to dolutowali.

Tia, zmienna środowiskowa byłaby najlepsza. Tylko że jedna jedyna Sparta X je ma.

To niestety chyba może być prawie wszystko, np. walnięty ROM. Stan linii (HALT i BERR) wskazuje, że wystąpił podwójny bus error (czyli raz access fault i drugi raz przy próbie jego obsługi). Motka wtedy automatycznie się haltuje.

PS. Nie pamiętam co się wtedy dzieje z liniami adresowymi, ale gdyby pozostawały w ostatnim stanie, to można byłoby odczytać adres, gdzie się procek wyłożył.

No, ale dlaczego sądzisz, że koderom miałoby na tym zależeć? Każdy raczej zna umiejętności własne i z grubsza orientuje się, co mogą inni.

Z tego co pamiętam, karinka zajmuje również gniazdo ECI, dokładnie tak samo, jak każde urządzenie PBI dla XE (każde, które nie jest wmontowane do wnętrza).

Wątpię, czy ktokolwiek się "boi", po prostu programistów (czy też koderów) interesują inne rzeczy. Tak przynajmniej uważam sądząc po sobie.

Zresztą, gdyby się dobrze przyjrzeć, to całkiem sporo programów pisanych na 64k poszłoby na 16k, albo tak jak są - tylko nikt nie próbował - albo bo kosmetycznych poprawkach.

PS. Nie wiem, Sikor, czy nie popełniasz błędu metodologicznego, mianowicie takiego, że sądzisz, że skoro nic się specjalnego nie pokazuje, to nikt nic nie robi. Primo, wiele jednak zależy od definicji, co uważamy za specjalne czy też godne uwagi. Secundo, można dłuższy czas "w tajemnicy" pracować nad czymś, co ukaże się dopiero po jakimś czasie. A od kodera, który czas poświęca na realizację własnych pomysłów, nie oczekuj, że rzuci wszystko, żeby realizować Twoje.

Wczoraj w knajpie został czyjś sweter, koloru szarozielonego. Trzeba się poń zgłosić do baru.

Testuje to (zapewne, bo nie patrzyłem do kodu, tylko zgaduję) włączając zapis na port szeregowy i zliczając przerwania jakie ten zapis generuje w jednostce czasu.

TOMS też "może", podobnie jak na LDW/CA, acz to jest trudniejsze. Nie powinno to mieć wpływu na rozpoznawanie gęstości, bo zawartość sektorów jest przy tym obojętna. Chyba że TOMS wpisuje sobie znacznik gęstości do nieużywanych połówek sektorów 1-3 ...

No i co, TOMS 720 prawidłowo rozpoznaje dyskietki sformatowane w karince na 720k? Bez ruszania głowicą?

To zależy od stacji, a ściślej, od przyjętego przez nią sposobu realizacji 360k. W formacie XF551, gdzie stacja zapisuje najpierw stronę A, a potem stronę B, ewentualne rozpoznanie 180k jako 360k nic nie szkodzi. W formacie takim jak w Karin Maxi, no owszem, szkodzi. Byłaby to jedna z zalet metody formatowania użytej w XF.