No to wezmę ostatnią i z głowy.

Ale tylko wtedy, kiedy jest akurat nadzwyczaj zimno. Kiedy jest nadzwyczaj gorąco, wtedy się nie ucz odróżniać.

Czy przed wykonaniem usługi zaznaczyłeś, że chcesz z powrotem wymontowane elementy? To ma takie znaczenie, że w 65XE scalaki są wlutowane w płytę i można je usunąć albo szybko i łatwo, bez ryzyka dla płyty, odcinając wszystkie nóżki, albo wolniej i trudniej, wylutowując je, zarazem ryzykując uszkodzeniem płyty. Płyta jest droższa i trudniej dostępna od usuwanych układów, a zazwyczaj montując rozszerzenia nie planuje się przywracania stanu pierwotnego w celu odsprzedaży. Jeśli już, odsprzedaje się z rozszerzeniem. Bo po co komu samo rozszerzenie bez komputera? Dlatego być może Lotharek domyślnie wycina, a nie wylutowuje układy, a wycięte wyrzuca, bo do niczego się już nie nadają.

https://www.tme.eu/pl/details/tmm-1-0-1 ... /amphenol/

Zob. post #227 w tym wątku.

Czy to schemat ze strony Jera, 320k.gif z pliku ramex.zip?

Zwykła podstawka nie jest przystosowana do okrągłych szpilek. Lepsza byłaby precyzyjna. Z telewizorami jest dość kiepsko. Zwłaszcza jeśli komputer jest w systemie PAL. Niektóre dają sobie radę, większość niestety nie. Próbowałeś 576p?

1. pawelkrak - 1szt
2. hichal - 1szt
3. laborant - 1szt.
4. bobik - 1szt.
5. Ravenollo - 1szt.
6. mkolodziejski (misza) - 4 szt.
7. Inmark - 1 szt
8. stRing - 1 szt
9. saulot - 1 szt
10. damanloox  - 1 szt
11. gdabrow - 1 szt
12. yardo - 1 szt
13. ajcek - 1szt

Dodałem jedną osobę do listy i usunąłem zbędne informacje. Sophia2 ma w standardowym wyposażeniu płytkę z gniazdem DVI-I do zamontowania w miejscu modulatora i generuje jednocześnie sygnał analogowy (RGB lub VGA ustawiane programowo) i cyfrowy (DVI).

PDVREG służy tylko do zapisu. Przy odczycie pod tym adresem jest rejestr przerwań nowych urządzeń. System przed użyciem nie sprawdza bieżącego stanu PDVREG nawet pośrednio (jego cień służy tylko do tymczasowego przechowania wartości przy inicjalizacji), a po użyciu jest każdorazowo zerowany. Nie ma więc żadnej możliwości "przywracania stanu zastanego", bo systemu stan zastany nie obchodzi.

Jeśli urządzenie podłączy pustą pamięć, to system w ogóle go oleje, bo nie będzie ID, więc nie umieści go na liście i nie będzie go wywoływał.

@xxl
Co to w ogóle za pytanie? Nowe urządzenia obsługiwane są przez OS, który je uruchamia po kolei, ustawiając kolejne bity w rejestrze $D1FF. Uruchamia je tylko na czas przeprowadzenia operacji, po czym wyłącza. Kiedy już jakaś aplikacja jest załadowana i zostaje uruchomiona, żadne z urządzeń nie jest już aktywne. Z kolei po wyłączeniu OS ROM przez PORTB nie ma komu włączyć nowego urządzenia. Opisujesz sytuację, która w normalnym trybie ogóle nie wystąpi. Możesz ją co najwyżej sam sztucznie wywołać, uruchamiając nowe urządzenie bez udziału OS, a następnie wyłączając OSROM. Jak się wtedy zachowa nowe urządzenie? Będzie na swoim miejscu. Pamięć nowego urządzenia (wcale niekoniecznie ROM, bo częściowo może to być też RAM) pozostanie nadal obecna w obszarze $D800..DFFF. Bo MMU nie traktuje jej jako części OS ROM, włączanej i wyłączanej przez PORTB, tylko jako zupełnie odrębną przestrzeń adresową, niezależną od stanu PORTB. MMU w ogóle nie ma żadnej linii, przez która mógłby wpływać na pamięć nowego urządzenia. MMU wyłącza tylko ROM w tym obszarze w odpowiedzi na niski stan MPD.

Edit:
Nie jestem pewny na 100% i w tej chwili tego nie sprawdzę, ale jeśli dobrze pamiętam, jedynym problemem w sytuacji, kiedy wyłączony jest OS ROM a nowe urządzenie aktywne, może być konflikt z pamięcią RAM, której MPD nie wyłącza, a która powinna zostać wyłączona przez nowe urządzenie przy użyciu EXSEL.

Instrukcja ma już parę lat, ale skoro jest okazja, to dorzucę swoje trzy grosze w poruszonej kwestii. To bardzo rozpowszechniony pogląd, jakoby rezystor w emiterze tranzystora wyjściowego sygnału video (tutaj R53) powinien mieć 75ohm. W rzeczywistości
impedancja wyjściowa jest ustalona przez rezystor szeregowy (tutaj R55) i to on powinien mieć 75ohm. Wtórnik emiterowy można w praktyce, dla małych sygnałów, traktować jako źródło o pomijalnie małej impedancji. Rezystor w emiterze ma znaczenie wyłącznie wysokoprądowe, np. decyduje o szybkości rozładowania pojemności kabla przy dużym skoku poziomu sygnału od bieli do czerni. Z tego względu im jest mniejszy, tym lepiej, w granicach rozsądku i możliwości tranzystora. Ale trzymać się sztywno 75 ohm nie ma powodu. W praktyce, dla typowego kabla ekranowanego o długości 2m i pojemności żyła-ekran 150pF/m, rezystor emiterowy o rezystancji 390ohm przy skoku sygnału od pełnej jasności do poziomu synchronizacji, daje czas przejścia od 90% do 10% jasności ok. 20ns, czyli 14% czasu trwania piksela hi-res (140ns). Dla rezystora 100ohm byłoby to 16ns. W tym czasie linia będzie niedopasowana bo impedancja nadajnika będzie znacznie większa niż 75ohm. W szczególności, dla rezystora emiterowego równego 75ohm będzie to 150ohm. Idealny rezystor musiałby mieć 0ohm, dlatego przetworniki D/A mają albo wyjście totem-pole, albo źródło prądowe obciążone rezystorem 75ohm.