Ok, jak dla mnie bomba.

Co do kart, niezła na początek mogłaby być karta pozwalająca podpiąć klawiaturę od peceta. Oczywiście nie na drodze emulacji Pokeya, tylko normalnie wpinająca swój driver w system jako urządzenie "K:". Elektronicznie taka karta nie powinna być trudna, driver do ROM-u mogę napisać, to raczej banalne zadanie. Oczywiście karta też musiałaby mieć oprócz dwóch gniazd (AT i PS/2) wajchę ON/OFF, żeby można było ją prosto wyłączyć, gdyby nie była potrzebna (to znaczy gdyby się chciało skorzystać z defaultowej klawiatury i oryginalnych procedur OS-u).

Innym niezbyt skomplikowanym, a pewnie przydatnym urządzeniem byłaby chyba karta RS-232C z jakimś UART-em zapewniającym dobre prędkości (np. 115,2 kbps), hardware flow control itp. To też mogę oprogramować.

U Fiszera jest całkiem spoko, to niezły pomysł - o ile będą miejsca.

No tak. Może wyjaśnię, czemu się czepiam. Oczywiście, od przybytku głowa nie boli, ALE gniazdo kartridża wchodzi również w skład gniazda CART/ECI. A zatem, biorąc rysunek ext_board6.gif, gdzie są 3 gniazda CART, oraz jedno CART/ECI, mamy na nim w sumie CZTERY gniazda kartridży.

To jest mało ekonomiczne, bo prawdopodobieństwo, że wszystkie będą obsadzone, jest chyba równe zeru; a to dlatego, że większość kartridży żre się miedzy sobą i na raz wetknięte być nie mogą, jak już była o tym mowa powyżej.

Dlatego wydaje mi się, że optymalny układ to jedno CART/ECI plus jedno CART. Wtedy, kiedy ktoś nie używa ECI, ma dwa gniazda CART i może sobie w nie włożyć np. SpartaDOS X w jedno, a R-Time8 w drugie (pod warunkiem, że ma - ale np. ja mam ;)). Wszelkie dodatkowe kartridże, np. BASIC XL czy Action, i tak trzeba wsadzić w przelotowy kart Sparty, żeby to działało AFAIK.

Dobrze byłoby mieć tez możliwośc wyboru, które gniazdo ma być aktywne (jedno, drugie, albo oba). To na wypadek, gdyby ktoś np. chciał raz uzywać BASIC-a XE, a raz Action...

Natomiast jeśli ktoś używa ECI, wtedy będzie miał wolne jedno gniazdo CART (i postąpi tak samo, jak z wtykaniem kartridży do komputera, gdzie też jest jedno gniazdo). Ale generalnie zakładam, że gniazdo CART/ECI na ekspanderze to tylko proteza do użytku tak długo, jak nie powstanie zastępnik danego urządzenia w postaci właściwej karty. Z chwilą, kiedy powstanie, jego jedyną funkcją będzie robienie za dodatkowe gniazdo kartridża.

Tak to sobie mniej więcej wyobrażam.

To znaczy, praktycznie, żeby było jasne: planujesz zamontowanie dwóch gniazd CART, oraz jednego oddzielnego zespołu CART/ECI - czyli razem trzech CART + jednego ECI - dobrze rozumiem?

Bierhalle Arkadia 18.30 przecieżtojużchybaustaloneodczterechgodzin :>

Nie chcę po prostu, żeby zabrakło. Znając życie, razy wykonany projekt, jak się przyjmie, będzie w "obiegu" przez następne 20 lat ;) Przez ten czas spokojnie może powstać osiem kart.

Uśmiejesz się, ale ja też nie. To znaczy, nie mam oryginalnego interfejsu pod ręką. Zdjęcia są do obejrzenia tutaj:

http://atariki.krap.pl/index.php/KMK/J%C5%BB_IDE

Z interfejsu zwisa taśma prowadząca bezpośrednio do dysku - całość ma taką wagę, że jak to powiesisz 10 cm nad stołem, wysunie się z gniazda pod własnym ciężarem, a nawet jeśli nie, to będzie siedzieć krzywo (góra będzie kontaktowała dobrze, dół słabo albo wcale). Interfejs FDD Karin ma OIDP gabaryty dość zbliżone o ile nie takie same.

Tu masz odmianę znaną jako IDEa:

http://atariki.krap.pl/index.php/IDEa/Pasiu

To ma w ogóle dwie części: interfejs i wtyk CART/ECI na taśmie. Ten wtyk to jest goła płytka z dwiema nóżkami, którymi się opiera na stole, żeby zachowac poziom i dobre umocowanie w gnieździe.

No tak, tak, lepiej jest teraz wyrysować sto wariantów, niż potem się obudzić z niedopracowanym projektem. Ja nie zamierzam nawet próbować ingerować w sam projekt jako taki - bo jak mówię, się nie znam - ale będę wysuwał zastrzeżenia co do funkcjonalności itd.

Nikt się nie zna, przypuszczalnie :)

Hola, hola. Primo, 1090 miało byc do XL, a te komputery mają oddzielne od PBI gniazda kartridży - natomiast w XE podpięcie ekspandera blokuje jedyne gniazdo kartridża i dlatego trzba takowe sklonować na ekspanderze. Nie upieram się przy trzech, mogą być dwa.

Uzasadnienie dla przelotki CART/ECI chyba zostało przedstawione w postach powyżej: istnieją już urządzenia "standalone", które uzytkownik ekspandera może zechcieć podłączyć razem z nim. W czasach, kiedy projektowano 1090, takowe nie istniały, ani prawdopodobnie nie miały istnieć.

Tak więc dodatkowe gniazda są radą na tzw. rzeczywistość zaistniałą pomiędzy projektem 1090 a czasem obecnym.

Co do tego, że 1090 miało tylko pięć slotów: też chyba o tym już była gdzieś mowa? 1090 miało być przede wszystkim do użycia z komputerem 1450XLD, a ten co najmniej dwa urządzenia PBI wykorzystywał sam z siebie: na wbudowane stacje dysków oraz na syntezer mowy i/lub modem. Plus jeszcze jedno urządzenie było wykorzystane albo przez sam komputer, albo przez moduł 1090 (może na urządzenie SIO $4F). Stąd moduł rozszerzeń mógł mieć 5 slotów, bo tylko tyle było wolnych bitów w $D1FF!

No, "podsunął" mi kilka płytek z różnymi unixoidami, z czego mi Free najbardziej przypadło do gustu :)

1. "rozszeRZenie" - please

2. Ten rysunek, to jest widok skąd na co? Tzn. czy to jest widok z góry, czy z boku czy jak?

EDIT: w kazdym razie z obliczeń mi wychodzi, że ekspander zbudowany według tego pomysłu (o ile go dobrze rozumiem) miałby jakieś pół metra szerokości, prawie 20 (nie mniej niż 16) cm głębokości i jakieś 10 cm wysokości (tu już zalezy od tego, ile zajmie zasilacz i inne takie). Nie wiem, czy to jest mniej w porównaniu do tamtego układu (20x17x15 cm).

No, to będzie duży, trudno. Jeśli taśma z wtykiem do komputera będzie wystarczająco długa (np. około metra), to może się jakoś go da upchnąć tak, żeby nie zasłaniał monitora :)

Wiecie co, jakiś dziwny ten wasz Linux, i im więcej czytam takich wątków, albo im więcej dostaję pytań od kumpla, który też sobie zainstalował Linuxa, tym bardziej jestem zadowolony, że sam wybrałem FreeBSD. :)

Co prawda wiele rzeczy się robi edytorem tekstu, ale chyba w Linuxie też. Natomiast nie miałem nigdy problemów pod tytułem, że program zainstalowany nie działa, bo brakuje niezbędnej biblioteki (porty instalują automatycznie wszystko, co potrzebne), albo że loader coś tam (zwykły loader FreeBSD z defaultu widzi partycję "DOS", jeśli takowa jest na dysku, i pozwala ją wybrać przy boocie), albo że mysz się nie rusza (laptopa konfigurowałem tylko na mysz PS/2, a potem któregoś dnia wpiąłem mu mysz na USB, żeby zobaczyć, co się stanie - no i nic się nie stało, po prostu zadziałała).

Frebzda jest tylko dość niewdzięczna, jeśli ktoś lubi animacje we flaszu - ale ja się do tego grona akurat nie zaliczam :)

Właśnie w tem problem. Na stronie D6 i D7 ludzie mają pomontowane ROM Changery, Covoxy, dodatkowe PIA i diabli wiedzą co jeszcze. Co do planowanego wykorzystania tych stron przez Atari, słusznie prawisz, tak miało być, ale jeśli teraz ekspander zajmie dla siebie strony D6 i D7, to prawdopodobnie posiadacze wszelkich rozszerzeń tamże sobie go odpuszczą.

Ja byłbym za tym, żeby ekspander i wszystkie urządzenia do niego wsadzane korzystały tylko ze strony D1; są pewnie tacy, co mają rozszerzenia na D1, oczywiście, ale przekonanie ludzi, żeby je sobie usunęli albo przenieśli gdzieś, w zamian za możliwość korzystania z ekspandera, będzie o wiele łatwiejsze, gdy trzeba będzie oczyścić jedną stronę I/O, niż gdyby trzeba było oczyszczać trzy, po którym to zabiegu w dodatku nie zostanie nic wolnego miejsca na partyzantkę (mnie to rybka, ja własnych rozszerzeń sobie nie montuję, ale inni ...)

Ewentualnie można zająć D1 i D7, a D6 zostawić w spokoju. I zadbać przy tym, żeby na górnej połówce D7 (D780-D7FF) nie było niczego wrażliwego na odczyt.

W zasadzie nie - nawet jedno mniej. Mianowicie z wymalowanych przeze mnie trzech gniazd na kartridże można byłoby jedno (skrajne "górne" na rysunku) zastąpić gniazdem ECI. Spada też liczba wajch do wyłączania kartridży - taka wajcha potrzebna byłaby tylko jedna, przy jednym gnie?zie, do robienia mu ON/OFF w razie potrzeby.

Myślałem, że ten temat mamy już za sobą - sam narzekałeś, że duża liczba bramek powoduje opóźnienia i trzeba stosować szybkie układy, żeby się zmieścić, a to przypadkiem nie skomplikuje układu przez dodanie następnej porcji bramek? Przecież, gdy do slotu wsadzi się "stare" urządzenie (np. kontroler KMK/JZ IDE), samo "otwarcie" tego slotu (co ma robić ekspander na własną rękę) przez wybór rejestrem $D1FF nie wystarczy, żeby urządzenie poczuło, że jest wybrane. Żeby to nastąpiło, ono samo musi "poczuć" zapis do swojego rejestru $D1FF - a więc ekspander musiałby taki zapis wygenerować zaraz po uaktywnieniu slotu. Moim zdaniem to niepotrzebnie komplikuje układ przy przyzerowych zyskach, a możliwych dużych stratach (problemy z opóźnieniami sygnałów przechodzących przez ekspander).

Jeśli 62 styki wystarczą, to raczej nie ma sensu. Tylko że w tych 62 stykach ma się planowo zmieścić też miejsce na sygnały szyny procka 65C816: dodatkowe 8 bitów adresu, sygnały w rodzaju BE, VMA, VPA, ABORT itd. To daje kilkanaście linii dodatkowo ponad to, co jest dostępne na CART/ECI. Poza tym przydałaby się rezerwa na przyszłość. Więc może EISA albo jednak PCI? Tak żeby raz zrobionych płytek nie trzeba było potem przeprojektowywać z byle powodu.

Rzecz jasna, trzeba też przewidzieć miejsce na złączkę, przez która się te wszystkie dodatkowe sygnały będzie doprowadzało - i tu może, myślę, być taka drabinka z goldpinów, bo to raczej będzie podpięte na stałe (albo wcale).

A po co komu dostęp do D6 i D7?

Jak ono wygląda?

Nic nie trzeba wyrzucać - do przelotki doprowadzasz po prostu wszystkie sygnały CART/ECI, bez żadnego pośrednictwa. Wtedy ona, gdy ktoś jej _nie_ potrzebuje, nie blokuje niepotrzebnie jednego slotu (czyli numeru urządzenia).

Można, ale idea nie polega na zbudowaniu pudełka z wszystkimi możliwymi rozszerzeniami, tylko na zbudowaniu ekspandera, do którego user sobie włoży, co będzie chciał. A więc, jak będzie chciał FDD, to wkłada odpowiednią kartę i ma, a jak nie - to nie.