To zależy, jak na to spojrzeć. Można by raczej powiedzieć, że to 65816 ma kłopoty z IDE+. Problem polega na tym, że 65816 ma 24-bitową szynę adresową, ale tylko 16 bitów adresu wyprowadzone jest wprost na nóżki procesora. 8 najstarszych bitów adresu (numer segmentu) przesyłane jest po magistrali danych. Oczywiście, teoretycznie nie dzieje się to równocześnie z danymi, ponieważ adres wysyłany jest w pierwszej połówce cyklu zegarowego, a dane - w drugiej połówce. Teoretycznie. W praktyce dochodzi do konfliktu danych, ponieważ w systemie Atari jest parę elementów, które nie czekają z dostępem do magistrali danych na drugą połowę cyklu, tylko wysyłają dane od razu, kiedy tylko na magistrali adresowej pojawi się ich adres. Ponieważ adres pojawia się już po kilkudziesięciu nanosekundach od początku cyklu, więc krótko potem na magistrali danych pojawiają się dane z zaadresowanego urządzenia. W systemie ze zwykłym procesorem nie ma z tym żadnego problemu. Jeśli jednak zamiast 6502 jest 65816 (nie ma tu znaczenia, czy jest jakaś pamięć liniowa, czy jej nie ma) to dane z wywołanego urządzenia zderzają się z numerem segmentu wysyłanym przez procesor, co powoduje przepływ dużych, szybkozmiennych prądów przez linie danych, masy i zasilania. Zakłócenia generowane przez te prądy przenoszą się na inne sygnały - adresowe i sterujące. Jeżeli na to nałoży się jeszcze spadek napięcia od dużego prądu pobieranego przez dysk twardy, poziom tych zakłóceń (zagrożone są przede wszystkim linie adresowe) przekracza dopuszczalny margines i zakłóca współpracę z dyskiem. Z problemem można walczyć na różne sposoby. Najlepiej zlikwidować przyczynę. Przyczynę można zlikwidować na dwa sposoby. Oba kłopotliwe i pracochłonne. Po pierwsze - można zmienić układ podłączenia procesora 65816 na taki, jaki jest rekomendowany przez producenta, czyli zawierający bufor separujący procesor od magistrali danych w pierwszej połowie cyklu. To rozwiązanie byłoby najlepsze. Po drugie - można dokonać zmian w sterowaniu tych elementów w systemie, które są uzależnione tylko od adresu, a nie od fazy cyklu. Chodzi tu o OS ROM, BASIC ROM, kartridże i, niestety, także ROM i RAM wewnątrz IDE+. To rozwiązanie jest najkłopotliwsze, bo wymaga najwięcej przeróbek. Można też spróbować walczyć z problemem objawowo, czyli zwalczając skutki. W tym przypadku chodzi o zwiększenie marginesu dopuszczalnych zakłóceń. To rozwiązanie jest najprostsze, ponieważ wymaga tylko wymiany dwóch układów scalonych z zastosowanej serii HCT na serię HC, ale ponieważ nie likwiduje istoty problemu, a tylko go przypudrowuje, nie jest stuprocentowo pewne. W jakichś specyficznych, trudnych do przewidzenia, warunkach może dać o sobie znać. Opis podam później, bo w tej chwili komputer z dokumentacją jest bardzo zajęty i powiedział, że nie ma czasu na głupoty.
Co do drugiego  pytania, to odpowiedź brzmi - "a kto to może wiedzieć?". Pod warunkiem, że będą ustawione na różnych bitach PDVREG, oba powinny być widoczne i działać. A jak będzie w rzeczywistości, to zobaczysz, jak podłączysz.

12V na VPP nie wystarczy. Przydałoby się jeszcze 6V na VCC. Niektórych, zwłaszcza starszych EPROM-ów nie da się zaprogramować przy VCC=5V.

Ale ten kwarc, co to go Stryjek wymienił, nie znajduje przy silniku i obrotów nie zmienia. Zmienia tylko timingi przy odczycie/zapisie z głowicy. Trochę czasu minęło, więc już dokładnie wszystkiego nie pamiętam, ale na pewno nie manipulowałem prędkością silnika w takim zakresie. Pierwsze egzemplarze XFD601 kręciły się z prędkością 300rpm, ale potem przeszedłem na 360 i tak już zostało, bo tak było wygodniej. Wynikało to z tego, że stosunek 360/288 (rpm) jest taki sam, jak 10/8.333 (MHz), więc napęd obracający się 360rpm z kontrolerem taktowanym 10MHz jest rozwiązaniem optymalnym. Oczywiście wymagało to jeszcze zwiększenia o 25% częstotliwości rezonatora na płycie elektroniki napędu.

A gdzieś Ty usłyszał, że spowolni obroty silnika?

Myślę, że jednak w mniejszości. Jeżeli tak się dzieje, to prawdopodobnie w pierwszym przypadku z powodu błędu konstrukcyjnego - procesor nie czeka na przerwanie generowane po zakończeniu kroku (lub w ogóle go nie odbiera) ani nie sprawdza statusu, tylko sam odmierza czas, po jakim krok powinien być wykonany (a nie jest, bo w WD1770 dwa z czterech czasów do wyboru są dłuższe) a w drugim - napęd jest za wolny i gubi kroki. Wszystko to jest do skorygowania na drodze programowej.

Jakby jednak ktoś koniecznie chciał WD, to udało mi się znaleźć źródło, w którego zasobach znajduje się jakieś 60 sztuk WD1770 po 25zł/szt. To prawie dokładnie to samo, co WD1772, różnica jest tylko w nieco dłuższym czasie przeznaczonym na  krok głowicy.

Candle ma 100% racji. Projekt całości zaczyna się od obudowy. Mówiąc ściśle - od projektu obudowy. Potem ten projekt wędruje do firmy, która robi formy wtryskowe. Płacimy jakieś (przykładowo) 300 tys zł, czekamy ze dwa miesiące (jak forma bardziej pracochłonna to i dłużej)  i już możemy odbierać gotowe obudowy. Ten czas, oczywiście, nie jest stracony, bo przecież można zaprojektować, zamówić, zmontować i uruchomić prototypowe płytki. :)

W banku jakoś nie mają wątpliwości. :)

A ja napisałem gdańska? To pewnie jakaś freudowska pomyłka. :) Że znowu robią tam statki to ja się bardzo cieszę, ale nie ma to już wpływu na ocenę zdarzenia.

Ja natomiast mam grecki stosunek do prawdy. Jeśli jeden mówi, że 2+2=4 a drugi, że 2+2=5, to prawda dla mnie nie leży pośrodku. Nie jest względna i nie zależy od punktu widzenia.

Kto imienno, niezizwiestno.  Nie wiem, bo mi się premier nie zwierza, od kogo dostaje instrukcje. Ale baczne oko dojrzy, że Tusk sam nie wie dziś, co będzie robił jutro. Dojrzy też to, że taki np. rzecznik rządu Graś stoi w nieformalnej hierarchii władzy wyżej niż premier. Pamiętasz firmę Elektromis? Jej faktyczny właściciel - Świtalski - formalnie był tylko jakimś pionkiem w rodzaju kierownika straży przemysłowej, czy coś w tym rodzaju. Wydaje się, że na tym właśnie modelu biznesowym jest wzorowany układ polityczny w Polsce.

Wadliwe przesłanki prowadzą do wadliwych wniosków. Po pierwsze - to, że możesz sobie kupić dziś lepszy telewizor za mniejsze pieniądze niż dwadzieścia lat temu, nie wynika z dobrej roboty zrobionej przez rząd. Za pierwszej komuny nasłuchaliśmy się podobnych argumentów, jak to "dzięki socjalizmowi" odbudowano Warszawę, ludzie mieli pracę etc. A tak naprawdę odbyło się to nie "dzięki", a mimo socjalizmu. Podobnie i teraz. Możesz sobie kupić lepszy i tańszy telewizor mimo tego, co robi rząd. A w głównej mierze dzięki postępowi technologicznemu i porzuceniu przez Chińczyków budowy komunizmu, na rzecz gospodarki kapitalistycznej. Po drugie - to, że możesz sobie kupić lepszy i tańszy telewizor nie jest odzwierciedleniem stanu państwa. Za zaborów też pewnie niejednemu mogło się żyć lepiej niż przed zaborami. Po trzecie - co z tego, że kupisz sobie tani telewizor, skoro większość dochodów rabuje ci rząd i jakby tego było mało, jeszcze Cię zadłuża. W chwili obecnej sam oficjalny dług publiczny to ponad 20 tysięcy zł na głowę. A jeśli doliczyć do tego zobowiązania wynikające z tzw. "ubezpieczeń społecznych", to na głowę wypadnie już niemal 80 tysięcy. Czteroosobowa rodzina ma na głowie dług o wartości mieszkania. I ten dług będą musiały spłacać nasze dzieci, wnuki i prawnuki. Dzięki rządowi. Po czwarte wreszcie - co ci po telewizorze, skoro większość programu to kłamstwa i manipulacje, socjalistyczna, politycznie poprawna propaganda i rozrywkowa papka dla debili w gatunku, który za hitlerowskiej okupacji zrodził hasło "Tylko świnie siedzą w kinie, a bogatsze w teatrze".
Dlatego, proszę, poszukaj lepszych argumentów.