Jestem dziewczyną Kajtak. Chciałam wam serdecznie podziękować za wszystko,co dla niego zrobiliście. Za to, że byliście na jego pogrzebie i za to,że spędził z wami w Ornecie te chwile. Wiem,jak bardzo chciał pojechać na ten zlot i jak bardzo się cieszył po powrocie.
Ja nie mogę zaakceptować jego śmierci i nie będę udawać,że się z tym pogodziłam. W tych chwilach,gdy człowiek traci całe życie,wszystkie marzenia i zostaje sam,ważne są słowa innych ludzi. Dlatego dziękuję wam za wszystko,co o nim napisaliście na forum. Ja go właśnie takiego miałam.Nigdy niczego nie udawał. I za to będę go kochać na wieczność.
Będę miała jego dziecko. Urodzę je,bo oboje na nie czekaliśmy.Mam nadzieję,że przyjmiecie nas do swego grona. Ja na komputerach znam się tylko tyle, co grająca w dzieciństwie dziewczynka na gierkach,fanka programów graficznych i animacji. Ale dzięki Kajtkowi pokochałam to,co naprawdę jest komputerem.I mam zamiar dalej rozwijać to. Może w ten sposób choć trochę znajdę go.
Jeszcze raz wam dziękuję,że mógł być szczęśliwy przed śmiercią.Taki człowiek jak Kajtek zasługiwał na więcej niż mu ofiarował los. Ani jednak jego śmierć ani fakt,że go juz wśród nas nigdy nie będzie nie sprawią,że zmienimy o nim zdanie.Pamiętajmy jaki był naprawdę.